ΑΠΟΨΕ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑ

Ψηλά στον ουρανό αστέρια...
Βράδιασε, βράδιασε και μέσα μου μοναξιά
κι εσύ δεν ήρθες...
Απόψε πιο πολύ απ' όλες τις φορές σε περίμενα....
Ήθελα τόσο να σε δω,
να μιλάμε κάτω απ' τον ανέφελο ουρανό...
Μόνο αυτό...
Ο καιρός άρχισε να αλλάζει...
Η βραδιά δεν είναι πια καλοκαιρινή...
Άρχισε να κάνει κρύο,
μα αν ήσουνα εδώ θα είχα τη ζεστασιά της φωνής σου...
Τώρα που δεν ήρθες το κρύο δυνάμωσε...
Ας ερχόσουν για λίγο, μόνο για λίγο...

Απόψε σε περίμενα περισσότερο από κάθε άλλη φορά...
Ξέρω ότι δεν το έκανες επίτηδες,
απλώς εγώ ήθελα να δω τα μάτια σου ....
Κόσμος γύρω, μα εγώ νιώθω μόνη, εγώ και τ’ αστέρια...
Περίμενα το βλέμμα σου...
Δεν πειράζει,
εγώ σ’ αγαπώ έτσι κι αλλιώς και ξέρω πως το αξίζεις...
Απόψε περίμενα το γέλιο σου
σαν τραγούδι στης νύχτας τη μαγική σιωπή...
Απόψε σε περίμενα, ίσως μια άλλη φορά να έρθεις...
Σε περιμέναμε...
Εγώ και η έναστρη νύχτα...

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

ΜΑΤΙΑ ΜΑΓΙΚΑ

Μάτια μαγικά

που κρύβετε ολάκερους αστερισμούς του καλοκαιριού,

που φανερώνετε όλες τις εποχές,

πότε θυμωμένα, πότε γλυκά, πότε αστεία,

λέξεις που ταξιδεύουν σε φόντο μαύρο, λαμπερό….

 

Μάτια μαγικά,

γητειές που προκαλείτε της έξαψης νύχτες ατέρμονες,

βλέμματα που ξυπνάτε της ελπίδας μέρες φωτεινές,

ανατολές και ηλιοβασιλέματα

που φωλιάζετε σε φόντο μαύρο, λαμπερό…

 

Μάτια μαγικά,

γητειές  που κατακτάτε και φωτίζετε το χλωμό φεγγάρι,

πότε μεγάλα αυτά τα μάτια από ενθουσιασμό,

σαν γαλαξίες αρωματισμένοι με το σπάνιο άρωμα του έρωτα,

πότε μικρά και χαρούμενα απ’ το πιο όμορφο γέλιο,

το γέλιο σου – γλυκό και ξένοιαστο -

που ξεπροβάλλει στους λουλουδιασμένους κήπους της ψυχής μου…

 

Μάτια μαγικά,

μάτια που δίνετε νόημα στις σκέψεις μου

και κυριαρχείτε στα όνειρά μου τα νυχτερινά,

που αναδύετε αρώματα γιασεμιού και ευτυχίας,

μάτια σπινθηροβόλα

που φέρνετε στην καρδιά μου ένα Μάη παντοτινό…

Μάτια που στη σιωπή λέτε χίλιες λέξεις

και η γλύκα σας προξενεί το πιο όμορφο μαρτύριο,

τα πιο βαθιά χτυποκάρδια και αλλεπάλληλους αναστεναγμούς

που λυτρώνουν απ’ της ασχήμιας τα βάσανα….

Μάτια μαγικά, απέραντα μάτια, υπέροχα μάτια,

μάτια της καρδιάς μου…

Τα δικά σου μάτια…

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

Η φωνή σου…

Σαν τραγούδι μαγικό που διαπερνά του νου τους δρόμους,

σαν ήχος αγαπημένος που αγκαλιάζει της καρδιάς τους χτύπους,

σαν ψίθυρος διαρκής που πυροδοτεί του κορμιού το πάθος,

σαν ηχώ υπέροχη που επαναλαμβάνεται στης ψυχής το γνώριμο σκίρτημα,

σαν επιθυμία αέναη που εξάπτει του έρωτα την ανυπότακτη φαντασία…

Η φωνή σου, αυτή η φωνή σου…

 

Κι όταν μιλούσαν τα μάτια σου

εκείνα τα δευτερόλεπτα ήξερα πως είχα όλο τον κόσμο δικό μου,

ήξερα πως είχα συναντήσει της μοίρας το απόλυτη ευτυχία…

Οι λέξεις των ματιών σου

μια φωνή που προκαλούσε το πιο γλυκό χάος του έρωτα…

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

Όταν σε συνάντησα πρώτη φορά 

δεν μπορούσα να φανταστώ το εκστατικό χάος 

που θα έπληττε την καρδιά μου... 

Και ήταν η μάτια σου και τα λόγια σου 

που νίκησαν μια πληγή εφτά χρόνων,

ήρθα τυχαία σε σένα και το φως σου με τύφλωσε γλυκά, 

σαν ένα θαύμα ήρθες κοντά μου, 

θαύμα που έφερε χρώματα στης ψυχής το ασπρόμαυρο τοπίο. 

Όταν ανταλλάξαμε λόγια πρώτη φορά 

δεν μπορούσα να φανταστώ το εξαίσιο ρίγος 

που θα ένιωθε η ψυχή μου.... 

Ρίγος που ξύπνησε τα νεκρά συναισθήματα μου, 

ελπίδα ευτυχίας 

που έδωσε δύναμη στα κουρασμένα κύτταρα μου.... 

Γιατί η μάτια σου και τα λόγια σου έχουν φτάσει μέχρι εκεί, 

μέχρι και το πιο βαθύ μου κύτταρο, 

βρίσκεσαι σε κάθε αναστεναγμό μου, 

κάθε πνοή μου τραγουδά για τη μορφή σου....

Όταν σε κοίταξα βαθιά στα μάτια για πρώτη φορά 

δε μπορούσα να φανταστώ 

πως ο έρωτας είναι ικανός να σβήσει ένα οδυνηρό παρελθόν 

και η ζωή μου ν αρχίσει από το μηδέν 

σαν να ήμουν ένα παιδί πάλι που χάθηκα στο γέλιο σου.... 

Το γέλιο σου.... 

Το γέλιο αυτό πειραχτήριο, αστείο και συνάμα ελπιδοφόρο, 

φωτεινό και παρήγορο.... 

Έφερες φως στις μέρες μου και αστέρια στη νύχτα της ψυχής μου... 

Όταν μιλήσαμε για πρώτη φορά 

δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα σ’ αγαπούσα τόσο

όσο ποτέ άλλοτε αγάπησα δύο μάτια, ένα χαμόγελο, 

δυο λόγια που θ’ άλλαζαν της ψυχής μου το πεπρωμένο.... 

Και σ’ αγαπώ βαθιά όσο ποτέ άλλοτε αγάπησα, 

σαν κάτι δικό μου, 

που έγινε ένα με τον εαυτό μου πια..... 

Έγινες μοίρα, ζωή, έκσταση 

κι ένα ακατάπαυστο, απέραντο θαύμα.... 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου 

 

ΌΤΑΝ ΣΥΖΗΤΑΜΕ…

Όταν συζητάμε

μια μαγική αίσθηση περιπλανιέται στον αέρα...

Σαν δυο ψυχές που ενώνονται στις ίδιες σκέψεις.

Και είναι η αναζήτηση της επόμενων λέξεων που θα σου πω,

αυτές που θα σε πλημμυρίσουν με χαρά,

που σου φωνάζουν γλυκά πως σε νοιάζομαι

και είναι η αναζήτηση αυτή των λέξεων

που ενώνεται με τη δικιά μου προσμονή

αυτή που θα γεμίσει εμένα με ευτυχία...

Όταν συζητάμε

στον κόσμο ετούτο δεν υπάρχει κανείς τριγύρω,

μόνο εσύ κι εγώ

και μια κατανόηση μεταξύ μας

που γίνεται ένα πρωτόγνωρο τραγούδι.

Όταν συζητάμε

δεν υπάρχει τίποτα τριγύρω

μονάχα η ιδιαίτερη αίσθηση

πως χανόμαστε ο ένας στον εαυτό του άλλου

ακόμη κι όταν μιλάμε για πράγματα ανούσια...

Όταν συζητάμε εμείς οι δύο

τα λόγια αιωρούνται σε μυαλό και κορμί

και γράφονται γλυκά στα κατάβαθα της καρδιάς μου,

γιατί αυτά τα λόγια είναι εσύ κι εγώ,

είναι μια ένωση μικρή

που χωράει αβίαστα των καρδιών μας την αγνή φλόγα...

Όταν συζητάμε

δεν υπάρχει τίποτα τριγύρω,

μονάχα εσύ κι εγώ,

τα λόγια μας και μια τρέλα που απογειώνει το τώρα,

εμένα και το νόημα της ζωής μου...

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

Θέλω να σταματήσει ο χρόνος,

και τα δευτερόλεπτα να γίνουν αιώνες,

να μείνω απέναντι σου για πάντα,

να χαζεύω τις λάμψεις των ματιών σου,
να ενώνω το βλέμμα μου με τα μικρά σου χείλη
και να λαχταρώ να γευτώ το τραγούδι της αναπνοής σου.

Θέλω να σταματήσει ο χρόνος,
η νύχτα να παραμείνει σκοτεινή
για να φεγγοβολούν τα μάτια σου πιο πολύ,
το φεγγάρι να ζηλέψει
και τ αστέρια να κρυφτούν στην αγκαλιά του...
Να σε παρατηρώ σιγανά,
να φιλώ με το βλέμμα μου τα μάτια σου,
τα χέρια σου, το σημάδι στο μάγουλο σου,
να υπάρχω μόνο
για να κορυφώνονται οι αισθήσεις μου στην όψη του κορμιού σου....

Να σταματήσει ο χρόνος για πάντα,
να φλέγεται το όνειρο απ' τα όμορφα μάτια σου,
να σε ζω σιωπηλά, μα εκστατικά,
να χάνομαι σε νυχτερινούς ορίζοντες,
να ταξιδεύω σε κατακόκκινες φαντασίες,
να παθιάζομαι σε κάθε κίνηση σου....

Να σταματήσει ο χρόνος,
μα εμείς να βαδίζουμε ο ένας πλάι στον άλλο,
να νιώθω την αύρα του κορμιού σου χωρίς να σ’ αγγίζω,
το άρωμα σου που μεθά της ψυχής μου τις κρυφές επιθυμίες,
να περπατώ δίπλα σου και ο δρόμος να  ‘ναι ατελείωτος,
μονάχα για να σε έχω κοντά μου όλο και πιο πολύ....
Να σε ζω έτσι
και ο αισθησιασμός να διαπερνά την πύρινη αφή του έρωτα...
Να σταματήσει ο χρόνος και τα δευτερόλεπτα να γίνουν αιώνια
σαν τις ανυπέρβλητες λάμψεις των ματιών σου...

Ευγενία Τζένη Τσιουγκου

 

Περίμενε λίγο…

 

Περίμενε λιγάκι…

Θέλω να χαθώ στα μάτια σου,

όχι για να ταξιδέψω εκεί,

μα για ν’ ανακαλύψω τα μονοπάτια

που οδηγούν στην καρδιά σου.

Προσπαθώ

αν και ξέρω πως δεν θα τα βρω ποτέ.

Ποτέ δεν θα φτάσω εκεί

που βρίσκεται το κόκκινο πάθος σου.

Περίμενέ με λιγάκι…

Φεύγεις γρήγορα

και τα μάτια μου δεν προφταίνουν τα δικά σου.

Περίμενε λιγάκι…

Να φτάσω τουλάχιστον στην αρχή απ’ το μονοπάτι σου,

γιατί στο τέλος του ποιος ξέρει αν θα μπορέσω.

 

Περίμενε λιγάκι…

Να παρατηρήσω τα μάτια σου που μικραίνουν,

μα λαμπυρίζουν στο χαμόγελό σου.

Περίμενε λιγάκι…

Να κρατήσω βαθιά μέσα μου τις ακτίνες του ήλιου σου,

να ζεσταθώ στο χαμόγελό σου.

Περίμενε λιγάκι…

Να δω τα βήματά σου,

ν’ αγκαλιάσω το σώμα σου με το βλέμμα μου.

Να δω τα βήματά σου,

να τα μετρήσω, να τα θυμάμαι,

να μάθω ως που φτάνει η ζωή σου.

Λιγάκι άσε με…

Όσο εσύ θέλεις, μα άσε με…

Περίμενε λιγάκι…

Να φυλακίσω κάτι απ’ την παρουσία σου.

 

Λείπεις απ’ την ζωή μου,

μα μην λείπεις απ’ τα μάτια μου.

Τα μάτια μου, τα χέρια μου, το σώμα μου,

όλα περιέχουν τον πόθο της ζωής,

τον έρωτα δίχως τέλος, δίχως σύνορα.

Περίμενε λίγο…

Μόνο λίγο γιατί εγώ σε περιμένω πολύ,

απελπισμένα, με πάθος, με λατρεία, με χαρά,

χωρίς λόγια, χωρίς ανούσιες περιγραφές.

Σε περιμένω με το βλέμμα μου,

με τα χέρια μου, με το σώμα μου.

Ανυπόμονα, μεθυστικά, αμέτρητα ΄΄σε περιμένω΄΄…

Και οι λέξεις χωρίς νόημα,

χωρίς την απόλυτη σημασία τους

μπροστά σ’ αυτά που νιώθω,

σ’ αυτά που δεν μ’ αφήνεις να σου πω.

Περίμενε λίγο…

Όπως εγώ περιμένω,

όπως εγώ συγκρατώ τον εαυτό μου να μην στα εκφράσω.

 

Γιατί αν στα πω, θα έρθει ο γλυκός θάνατος.

Αυτόν τον θάνατο γυρεύω μπρος στα μάτια σου,

να πεθαίνω,

να πεθαίνω

ανάμεσα σε χίλια αρωματισμένα ΄΄σ’ αγαπώ΄΄.

Ανάμεσα σε λουλούδια που φυλλορροούν,

στα εκατομμύρια πέταλά τους όσα και τα ΄΄μου λείπεις΄΄.

Περίμενε λίγο…

Να πεθάνω μια φορά στην αγκαλιά σου,

ανάμεσα σε φιλιά παθιασμένα και σε δάκρυα λυτρωτικά.

Εκεί μες στα μάτια σου.

Άραγε έχει δει άλλη την μαγεία τους όπως εγώ;…

Άραγε έχεις δει στα δικά μου τον έρωτα που σε καλεί;…

 

Περίμενε…Περίμενε…

Δεν θα περιμένεις, το ξέρω.

Τα όνειρα δεν περιμένουν

κι εσύ ένα όνειρο είσαι…

Δως μου την εικόνα σου τουλάχιστον.

Περίμενε λίγο…

Ν’ αποτυπώσω στα μάτια μου κάθε σου λεπτομέρεια,

κάθε σου βλέμμα, κάθε σου κίνηση,

εσένα ολόκληρο…

Περίμενε λίγο…

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου