ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ

Προσπαθώ να σε ξεχάσω,

να σε σβήσω οριστικά απ’ τον κόσμο των ονείρων μου,

μα είναι εκείνη η ματιά σου

που βυθίζεται στα κύτταρά μου,

προχωρά στο δέρμα μου

και γίνεται ένα με το σώμα μου.

Και τις νύχτες τις ατέλειωτες

τα δάκρυα σταλαγματιές τους πόνου

κάνουν μάταιες απόπειρες να πνίξουν τις αναμνήσεις σου

μα είναι τόσο φωτεινές

που το δωμάτιο λάμπει μες στο σκοτάδι

σαν το φεγγάρι ολόγιομο να τρύπωσε στο σπίτι

απαλά και ανάλαφρα μες απ’ τις κλειστές κουρτίνες.

Και πίσω απ’ το φεγγάρι έρχεσαι εσύ,

μπαίνεις απ’ το παράθυρο

και φαντασίες του έρωτα σ’ ακολουθούν,

με κλείνεις βαθιά στην αγκαλιά σου

και οι νυχτερινοί ήχοι γίνονται λέξεις,

φράσεις κι ερωτόλογα, γίνονται η φωνή σου,

ψίθυροι μυστικών ανάμεσα στους δυο μας.

Κι έπειτα κοιμάμαι 

ικανοποιημένη και σίγουρη

πως τάχα αυτή θα είναι η τελευταία φορά

που ήρθες στο κρεβάτι μου

και πάλι θα γελαστώ

όταν τη νύχτα οι αναμνήσεις θα έρθουν όλες μαζί

σαν ένας ανεμοστρόβιλος που αρπάζει την καρδιά μου

και την ταξιδεύει πάντα εκεί που βρίσκεται η δική σου.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

7-1-2018

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕ

Χωρίς εσέ

η ζωή μοιάζει βαρετή

και οι ευωδιές αγριολουλουδιών

χωρίς νόημα τριγυρίζουν στον άνεμο

και η βροχή βάναυσα, με ορμή χτυπάει το τζάμι.

Χωρίς εσέ

μια θλίψη περιπλανιέται στο χώρο

να θυμίζει την άρνηση που σταλάζει η σιωπή σου

και τα λόγια μου παίρνουν άλλη διάσταση

εκείνη που φανερώνει την απογοήτευση.

Χωρίς εσέ

ο χρόνος αγκομαχώντας προχωρά

και οι σκέψεις γυροφέρνουν στο μυαλό μου

χωρίς σειρά, χωρίς λογική,

και ο γλυκός παραλογισμός του έρωτα

άλλοτε με κρυφοκοιτά κι άλλοτε τολμηρά με καταδιώκει.

Χωρίς εσέ

πληγές γεννιούνται και χαράσσουν την καρδιά μου,

μα πιότερο πονάνε τα δάκρυα της ψυχής,

εκείνα που κρύβω μ’ όλη τη δίψα του έρωτα

θέλοντας να τ’ αποθέσω στην αγκαλιά σου.

Χωρίς εσέ

τ’ αστέρια χάθηκαν στο χάος της απελπισίας

και σβήστηκαν απ’ το χάρτη

όπως σβήστηκαν οι ελπίδες των ματιών μου

στην ατελέσφορη αναζήτησή σου.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

6-1-2018

ΑΝ ΠΑΨΩ ΝΑ Σ’ ΑΓΑΠΩ

Αν κάποτε πάψω να σ’ αγαπώ

θα πάψω και να γράφω ποιήματα,

γιατί δεν θα υπάρχουν πια τα μάτια σου στις λέξεις μου

μήτε η μορφή σου θ’ απεικονίζεται στο χαρτί.

Αν κάποτε πάψω να σ’ αγαπώ

θα μ’ εγκαταλείψει και η έμπνευση,

θα φύγει μακριά μου σαν πληγωμένο πουλί

να χαθεί σε κόσμους διαφορετικούς

όπου το φως δεν θα φτάνει να ρίξει λάμψεις ευτυχίας.

Αν κάποτε πάψω να σ’ αγαπώ

τα φύλλα του παλιού τετραδίου θα μείνουν λευκά,

χωρίς χρώμα, χωρίς σκοπό,

μοναχικά σαν εμέ θα περιμένουν

να τα χαράξει η πένα με καινούργιες λέξεις

που όμως θα έχουν πάλι τον ίδιο προορισμό…

Εσένα…

Μα ότι κι αν λέω,

ότι κι αν σιωπηλά φωνάζω,

ποτέ δεν θα πάψω να γράφω ποιήματα,

γιατί παντοτινά θα σ’ αγαπώ,

θα βρίσκεσαι κάπου εκεί στο σώμα μου,

κρυμμένος στις μνήμες της καρδιάς

και η έμπνευση θα καταφτάνει σε μένα,

θα έρχεται νικώντας τις αντοχές της ψυχής μου,

αφού θα έχει ταξιδέψει

πάνω από απέραντους ωκεανούς και ξένους τόπους

γαλάζιους ορίζοντες και απάνεμες ακρογιαλιές.

Μια έμπνευση θα με πλημμυρίζει ,

αυτή που θα έρχεται από μακριά συντροφιά με τη θύμησή σου,

θα γεμίζει τα πνευμόνια μου απροσδόκητα

με τις ανάσες σου πότε της λύπης πότε της χαράς

και σ’ ότι γράφω διαρκώς

πάνω στην εκτόνωση ενός πάθους δυνατού

κι ενός έρωτα ανέλπιδου

μια αλαργινή ζωή θα ποτίζει σαν μελάνι το χαρτί,

θα φέρνει φως και σκοτάδι στην δική μου…

Η ζωή σου, εσύ…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου   6-1-2018

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ

Το πρόσωπό σου

σαν πάθος αιώνιο και δυνατό

με ταξιδεύει σε στιγμές ονείρου.

Το πρόσωπό σου μου μιλά,

προκαλεί σκέψεις ανομολόγητες μα και φανερές

μου σιγοτραγουδά παλιές ιστορίες του ονείρου.

Το πρόσωπό σου

σαν φως ανίκητο

με παρασέρνει στα μονοπάτια του ονείρου.

Το πρόσωπό σου

σαν γοητεία παράξενη

με φυλακίζει στα δίχτυα του ονείρου.

Το πρόσωπό σου μου χαμογελά

σαν μια ακτινοβόλος ευφορία

με διαπερνά ως τα πέρατα του νου,

πετάω στον αχανή ουρανό του ονείρου.

Το πρόσωπό σου

σαν πρωτόγνωρος έρωτας

με τυλίγει,

μ’ αγκαλιάζει,

με συναρπάζει.

Το πρόσωπό σου

όνειρο και μαγεία,

πάθος και φως,

μια ιστορία ειπωμένη στη σιγή,

δίχως τέλος και αρχή,

μια γοητεία λαμπερή

που κάνει τ’ άστρα να ξυπνούν

απ’ το λήθαργο της μέρας.

Το πρόσωπό σου

αγάπη που ξεκινά

από τα μύχια της ύπαρξης,

ευτυχία μα και έρωτας

που υπάρχει στο βλέμμα σου

και κατοικεί για πάντα εκεί

να τον υμνεί διαρκώς

το πρόσωπό σου…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

2-1-2018

ΚΟΙΤΑ ΜΕ ΞΑΝΑ...

Κοίτα με ξανά
και διάβασε τα μάτια μου
γιατί βρίσκεσαι εκεί ολοζώντανος,

σαν μια εικόνα άφθαρτη

που γεμίζει το χρώμα των ματιών μου.

Κοίτα με ξανά

και διάβασε τα μάτια μου

γιατί χρόνια σου μιλάω χωρίς φωνή

σαν μια μελωδία παλιά του έρωτα

που κρύβεται στο βάθος του μυαλού.

Κοίτα με ξανά
και διάβασε τα χείλη μου

γιατί βρίσκεσαι εκεί

σαν μια λέξη που περιέχει τα πάντα

και αυτή είναι τ’ όνομά σου.

Κοίτα με ξανά
και διάβασε τα χείλη μου

γιατί κρύβεσαι εκεί

σαν ένα φιλί που κοιμάται ακόμη

και περιμένει την ανάσα σου

για ν’ ανθίσει.

Κοίτα με ξανά
και διάβασε τα μάτια μου
γιατί βρίσκεσαι εκεί ολοζώντανος

και σαν σκιά περνάς μπρος τους,

σαν ένα διάφανο βλέμμα χάνεσαι

αφού σκεπάσει το κορμί μου

και σαν φως ανατέλλεις

στην καρδιά μου

αφού σπείρεις μέσα της

του έρωτα ανεξέλεγκτους πόθους.

Κοίτα με ξανά
και διάβασε το βλέμμα μου
γιατί βρίσκεσαι πάντα εκεί…

Στα μάτια μου, στα χείλη μου,

στην καρδιά μου…                            

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου   30-12-1017

Όταν φεύγεις

τα ωραία βήματά σου

ηχούν σαν τραγούδι στον μακρύ δρόμο της αγάπης

και γίνονται συνοδοιπόροι στα όνειρά μου

και χάνομαι σε σένα ξανά και ξανά,

γιατί το μονοπάτι της ζωής μου

καταλήγει στα μάτια σου

και το είναι μου ψάχνει την καρδιά σου.

Χάνομαι σε σένα

κι όταν έρχεσαι

σ’ αγαπώ πιο πολύ,

σ’ αγαπώ στον ήλιο και στη βροχή,

μέρα και νύχτα,

μέχρι να πάψει το αίμα να κυλά στις φλέβες μου,

μέχρι το μεθυστικό πάθος του έρωτα να με συντρίψει γλυκά,

μέχρι το πρόσωπό σου να σβηστεί απ’ το δικό μου,

γιατί εκεί έχεις γραφτεί και υπάρχεις

σαν μια ανεξίτηλη εικόνα

πάνω μου, μέσα μου, γύρω μου…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

24-11-2017

ΕΙΣΑΙ ΣΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ

Τα ποιήματά μου αμέτρητα

έχουν μια γεύση

ανυπομονησίας και προσμονής,

χαράς και λύπης,

απουσίας και παρουσίας,

έχουν την εικόνα σου

και μια ατέλειωτη επιθυμία για σένα…

Και στην πιο μικρή λέξη μου

ξεπροβάλλεις εσύ κι ας λείπεις…

Κι όλα τα λόγια μου

γραμμένα κι άγραφα

μιλούν για σένα, ζητούν εσένα,

κι έχουν χρώματα,

τα χρώματα του προσώπου σου,

κι έχουν ήχους,

τους ήχους της ερωτευμένης καρδιάς μου,

κι έχουν μουσική,

τη μουσική της γλυκιάς φωνής σου

κι έχουν φως

το φως απ’ τα φλογερά μάτια σου.

Και κρύβονται θαύματα στα λόγια μου

που σε κάθε ανάμνησή σου πραγματοποιούνται

και στην παρουσία σου ολοκληρώνονται…

Κι εμφανίζονται μακρινοί ορίζοντες με ουράνια τόξα,

θάλασσες απέραντες κι ωκεανοί έρωτα

όπου μια βαρκούλα πάντα περιπλανιέται σα χαμένη

εκείνη της νοσταλγίας,

κι ανθίζουν μεγάλοι κήποι

όπου τα φιλιά σου που περιμένω

γίνονται κόκκινα τριαντάφυλλα

κι έρχονται στα λόγια μου

καταιγίδες πάθους

όπου οι πόθοι σταλάζουν στο σώμα μου.

Και υπάρχεις πάντα στα ποιήματά μου,

αυτά που γράφει η καρδιά μου

και πάντα θα είσαι στα λόγια μου,

εκείνα που δεν έχω πει,

εκείνα που δεν έχω γράψει ακόμη…

Μόνο για σένα…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

22-11-2017