ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ

Αν προσπαθήσεις να με βρεις

θα είμαι εκεί κοντά σου,

γιατί η σκέψη μου μαζί σου ταξιδεύει

και τριγυρνά στον αέρα,

κινείται γύρω από σένα,

στον ρυθμό της αναπνοής σου.

Κι αν σ’ αγκαλιάζω μόνο με τη σκέψη,

σου χαρίζω άλλα τόσα,

την μικρή ζωή μου και το ανυπότακτο καρδιοχτύπι μου,

τ’ ανυπόμονα μάτια μου και τ’ αμίλητα χείλη μου,

μα πιο πολύ τον έρωτα

που μπορεί να κρύβεται σ’ όλα μου,

να κρύβεται και να φανερώνεται,

να μικραίνει και να δυναμώνει

στη σκέψη μου που σε σένα ταξιδεύει.

Κι αν σε φιλώ μόνο με τα μάτια μου,

σε τυλίγω μ’ όλο το κορμί μου,

με τα χέρια μου αφήνω φιλιά στην μορφή σου,

σου φέρνω φαντασίες που χορεύουν,

που τρυπώνουν γλυκά μες στην αγκαλιά σου

κι έπειτα πάλι γίνονται σκέψεις

που κινούνται γύρω από σένα,

στον ρυθμό της αναπνοής σου.

Κι έτσι με την σκέψη μου

σου στέλνω την αγάπη μου και τα φιλιά μου

κι έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο σ’ αγαπώ…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

10-10-2017

ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ

Εκεί στη θάλασσα θα περιμένω να γυρίσεις,

ανάμεσα σε κοχύλια και φύκια,

μπρος στον ορίζοντα που αγκαλιάζει τα κύματα,

εκεί θα σε περιμένω…

Εκεί που το ηλιοβασίλεμα βάφει τα νερά πορφυρά,

εκεί που θα στέλνω μακριά με τη φωνή μου

μηνύματα έρωτα και λύπης,

εκεί που η αγωνία για την επιστροφή σου,

θα ηχεί σαν καρδιοχτύπι στο ατέλειωτο μπλε,

εκεί θα σε περιμένω…

Εκεί στη θάλασσα θα περιμένω να γυρίσεις,

ακούγοντας ιστορίες από τα κοχύλια,

αναπνέοντας τον άνεμο που σιγοτραγουδά τ’ όνομά σου,

περπατώντας στο ακρογιάλι με τα πόδια γυμνά,

αναμένοντας τους γλάρους να φέρουν νέα από σένα,

χορεύοντας ανάμεσα σε αναμνήσεις σου

κάτω από ένα ήλιο δυνατό κι ολόφωτο σαν την ζωή,

εκεί θα σε περιμένω…

Εκεί στη θάλασσα θα περιμένω να γυρίσεις,

ανάμεσα σε δάκρυα και χαρά

όπως θα εναλλάσσονται η ησυχία της θάλασσας με την τρικυμία,

όπως η ξαφνική καταιγίδα με τ’ ουράνιο τόξο,

εκεί θα σε περιμένω

να έρθεις για μια στιγμή έστω

να τυλίξεις το σώμα μου με χίλια φιλιά γαλάζια,

να σου δώσω την αγάπη μου

και ότι άλλο έχω στην ψυχή μου,

εκεί θα σε περιμένω

μια μέρα ή μια νύχτα,

ανάμεσα σε αστέρια και ήλιους,

σε φουρτουνιασμένες και ήσυχες θάλασσες,

σε ουρανό και γη,

εκεί θα σε περιμένω…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

5-10-2017

ΉΡΘΕΣ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ

Ήρθες ένα βράδυ του χειμώνα

κι άλλαξες τα πάντα γύρω μου,

το μέσα μου άλλαξες

που ήταν πια άδειο απ’ του έρωτα τις αισθήσεις,

έφερες τη ζεστασιά και τη μαγεία

που αναζητούσε η πληγωμένη μου καρδιά,

των ατέλειωτων πόθων τα χρώματα έφερες

εκείνο το βράδυ του χειμώνα…

Ήρθες ένα βράδυ του χειμώνα

με τα σκούρα σύννεφα στον ουρανό

και μου χαμογέλασες γλυκά στην πρώτη μας συνάντηση.

Είδα ξάφνου το φεγγάρι να βγαίνει απ’ τα σύννεφα.

Μα… δεν ήταν το φεγγάρι

που έδιωξε τη σκοτεινιά και το κρύο τ’ αγιάζι,

ήταν τα μάτια σου που ακτινοβολούσαν τρυφερά

εκείνο το βράδυ του χειμώνα…

Ήρθες ένα βράδυ του χειμώνα

κι έμαθα πως είναι να ερωτεύεσαι,

όχι για μια στιγμή, όχι μια μέρα, μα για πάντα.

Έφερες τη δίψα για ζωή,

τη λαχτάρα της ύπαρξης για ευτυχία,

όλα εκείνα που αναμένει η ψυχή,

έφερες μαζί σου τον λόγο που υπάρχω

εκείνο το βράδυ του χειμώνα…

Κι ήρθες ένα βράδυ του χειμώνα

για να φύγεις έπειτα μια μέρα της άνοιξης,

και άφησες μια πόλη άδεια και μουντή

μια καρδιά μόνη να χτυπά ακόμη για σένα.

Κι ήρθες ένα βράδυ του χειμώνα

που δεν θα το ξαναζήσω ποτέ,

αλλά θα σε περιμένω πάλι,

γιατί η ελπίδα αυτή θα με συντροφεύει

για να υπομένω, ν’ αντέχω την λύπη

όταν θα σκέφτομαι πάντα

εκείνο το βράδυ του χειμώνα…

Ευγενία  Τζένη Τσιούγκου

3-10-2017

ΌΣΑ ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΟΥ ‘ΧΩ ΠΕΙ

Όσα ποτέ δε σου ‘χω πει

μοιάζουν με μπουμπούκια κόκκινα

που δεν μπόρεσαν να γίνουν τριαντάφυλλα,

με ποτάμια ορμητικά

που δεν κατάφεραν να φτάσουν στη θάλασσα…

Όσα ποτέ δε σου ‘χω πει

μοιάζουν με πόθους που

δεν μπόρεσαν να καθρεφτιστούν στα μάτια σου,

σαν λέξεις

που παραμείνανε στο μυαλό,

λέξεις βουβές

που δεν βρήκαν τον δρόμο για την ψυχή σου,

μοιάζουν με βιβλίο κλειστό

που η ιστορία του θα είναι πάντα άγνωστη για σένα.

Όσα ποτέ δε σου ‘χω πει

μοιάζουν με τη θλίψη

που κρύφτηκε βαθιά στην καρδιά,

χωρίς τα δάκρυά της να κυλήσουν στα μάτια μου,

μοιάζουν με τον έρωτα

που ξέμεινε στο σώμα μου

χωρίς να ταξιδέψει για να σ’ αγκαλιάσει…

Όσα ποτέ δε σου ‘χω πει

μοιάζουν με το βλέμμα μου

όπου χαράχτηκαν λόγια αμέτρητα,

λόγια αγάπης κατοίκησαν εκεί

κι έμειναν όνειρα απραγματοποίητα.

Κι όσα ποτέ δε σου ‘χω πει

μοιάζουν με τα μάτια σου

που κάποιες φορές για λίγο

προσπαθούσαν να διαβάσουν τα δικά μου,

μοιάζουν με τα χείλη σου

που έμειναν σφραγιστά

σε λόγια ανείπωτα της ψυχής μου,

κι όσα ποτέ δε σου ‘χω πει 

θα τα φυλάω στην καρδιά μου,

να με συντροφεύουν

όπως οι θύμησες της απουσίας σου.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου    1-10-2017

ΜΑΓΕΙΑ

Θυμάμαι ακόμη τα όμορφα μάτια σου,

εκείνες τις στιγμές που μ’ αιχμαλώτιζες στη γοητεία σου…

Τόσα συναισθήματα που γίνονταν ένα με το πάθος

όταν περίμεναν στο σκοτάδι μια φωτεινή σου ματιά.

Τόσα συναισθήματα που ταξίδευαν στο κορμί

με μόνο προορισμό την καρδιά

όταν ξεκινούσε το καρδιοχτύπι της σε μια φλογισμένη σου ματιά.

Παράξενες λέξεις απ’ το βλέμμα σου ορμούσαν στην ψυχή μου,

γίνονταν ένα με τις σκέψεις μου

και με οδηγούσαν στον κόσμο σου.

Μυστήριο διαχέονταν από το υπέροχο σώμα σου,

το σώμα σου που αν άγγιζα,

θα ξαφνιαζόσουν από τους ξέφρενους παλμούς του δικού μου.

Και τα χέρια σου ακόμη που κινούνταν στο χώρο ,

μπορούσαν να λένε ιστορίες απίστευτες,

σαν το κορμί σου ολόκληρο

όταν ξυπνούσε άπειρες φαντασίες

και με προκαλούσε να σ’ αγκαλιάσω τόσο σφικτά

για να μη φύγεις ποτέ ξανά.

Και το ανεπαίσθητο χαμόγελό σου

πίσω απ’ το γυάλινο ποτήρι που κρατούσες θυμάμαι,

με μαγεύει ακόμη…

Ήθελες να μου πεις τόσο γλυκά

πως ήξερες ότι θα γύριζα ν’ αναζητήσω την υπέροχη μορφή σου…

Με σαγήνεψες με εκείνα τα λαμπερά σου μάτια,

-μάτια μου, δυο πόθοι ανεξίτηλοι στο χρόνο, στο νου μου-

κι απέμεινα σ’ εκείνες τις στιγμές

που θα μείνουν χαραγμένες στα βάθη της μνήμης

σαν λουλούδια αποξηραμένα, κρυμμένα στο βιβλίο της καρδιάς.

Κι ήταν τα μάτια σου τ’ ακτινοβόλα μες στο ημίφως

που ακόμη μπορούν να προκαλούν κάθε μου κύτταρο

να σ’ ερωτεύεται διαρκώς…

Να ξέρεις, το περίμενα αυτό το βλέμμα σου…

Συνεχίζω να το περιμένω…

Να ξέρεις πάντοτε θα το περιμένω

σαν το αιώνιο φιλί του έρωτα,

σαν την γλυκιά ανατριχίλα της ζωής

που πάλλεται στο ρυθμό της αγάπης.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

29-9-2017

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ

Χωρίς να σε βλέπω τριγυρνάς γύρω μου

και εισχωρείς μέσα μου

προσπερνώντας αμέτρητα ΄΄μου λείπεις΄΄

τριγυρνάς γύρω μου

σαν την πνοή τ’ ανέμου που έρχεται και σβήνει,

σαν κύμα πάθους που ταξιδεύει σε θάλασσες ονείρων,

σαν έρωτας

που μπορεί να χαϊδεύει μυστικά ανεξήγητων πόθων,

να συνθέτει αξημέρωτα βράδια νοσταλγίας

και να τραγουδά σε νύχτες με ολοφώτεινη πανσέληνο.

Χωρίς να σε βλέπω τριγυρνάς γύρω μου

σαν μια μαγεία ατέλειωτη

που αναζητά να κατακτήσει πάλι την καρδιά μου,

σαν μια ανυπέρβλητη έλξη

που τολμά να επιζητά να γίνω ένα με σένα,

να παραδοθώ στο φιλί σου που ποθώ να νιώσω,

στην αγκαλιά σου που αποζητώ να χαθώ για χίλιες ζωές.

Και είναι τόσες οι στιγμές που τριγυρνάς γύρω μου

σαν καλοκαίρι

που οδηγεί βαρκούλες να πλέουν σε χρυσογάλαζα νερά,

σαν φθινόπωρο

που στροβιλίζει αναμνήσεις

κι απ’ το πέρασμα του καιρού

έχουν γίνει ξερά κίτρινα φύλλα,

σαν χειμώνας που τα βάφει όλα λευκά

και παγώνει την ψυχή στην απουσία σου,

σαν  άνοιξη που ανθίζουν λουλούδια

όταν τ’ αγγίζει ο ήλιος απ’ το χαμόγελό σου.

Γιατί χωρίς να σε βλέπω τριγυρνάς γύρω μου,

σαν στιγμές

που σταμάτησαν στα βαθιά καστανά σου μάτια,

σαν στιγμές

που περιπλανιούνται στους δρόμους της μνήμης,

σαν στιγμές

που έφυγαν μακριά

παίρνοντας μαζί τους την ελπίδα να σε δω ξανά

κι εκείνη την αγωνιώδη γλυκιά αίσθηση να σε περιμένω

για λίγες σταγόνες ευτυχίας

ή έστω ν’ αναμένω ένα βλέμμα σου όλο φωτιά

που σε ανύποπτο χρόνο

ενώνονταν με τ’ απόλυτο κόκκινο πάθος του έρωτα.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

27-9-2017

  

ΦΕΎΓΕΙΣ ΚΙ ΈΡΧΕΣΑΙ…

Φεύγεις

και νομίζω πως θα ξεθωριάσεις στο νου μου,

μα αν και τόσο μακριά μου,

φέρνεις πάλι τα χρώματα του έρωτα

και ζωντανεύεις τ’ όνειρο

που νόμιζα πως είχα ξεχάσει…

Φεύγεις κι έρχεσαι

σαν το κύμα που δροσίζει την καυτή άμμο

κι έπειτα εξαφανίζεσαι μες τη νύχτα

σαν να μην υπήρξες ποτέ,

σαν να ήσουν μια υπέροχη φαντασία…

Κι όταν έρχεσαι

ο κόσμος γεμίζει ευωδιές

σαν εκείνες από έναν αλλοτινό παράδεισο,

και τα μάτια μου χάνονται στα δικά σου πάντα

σαν να είναι η τελευταία φορά,

σαν ν’ αντικρύζω όλα όσα περίμενα μια ζωή ολάκερη

και μετά τα χάνω όλα ξαφνικά

όταν πάλι φεύγεις…

Κι όταν φεύγεις

αφήνεις πίσω σου την λύπη εκείνη που ματώνει την καρδιά,

και γύρω απλώνεται μια σκοτεινιά

όπως τις κρύες νύχτες του χειμώνα

που σε περίμενα πίσω απ’ τα υγρά τζάμια

όπως τις βροχερές νύχτες που στάζουν τα δάκρυα του κόσμου…

Κι όταν φεύγεις

κλέβεις πάντα την ελπίδα που έχω μέσα μου

και δεν αφήνεις πια τίποτα πίσω σου

παρά μόνο εκείνη την μαγεία

απ’ τα μάτια σου και το χαμόγελό σου…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου
18-9-2017