Ένα χαμόγελό σου ήταν η αιτία
να φυλακιστώ στο βλέμμα σου
και μερικές ασήμαντες λέξεις σου αρκετές
για να πιαστώ στα δίχτυα του έρωτα.

Ο ερχομός σου έφερε την πραγμάτωση τ’ ονείρου
που χρόνια διαπερνούσε απ’ άκρη σ’ άκρη  το κορμί μου,
κατεύθυνε κρυφά την σκέψη μου
και προκαλούσε το δυνατό χτυποκάρδι μου.
Χρόνια ολόκληρα αναζήτησης και προσμονής
κρύφτηκαν στ’ ακτινοβόλα μάτια σου
και πρόβαλλαν ολοζώντανα στο χαμόγελό σου.

Κι όλες οι όμορφες στιγμές που νόμιζα πως νοσταλγούσα
σβήστηκαν σ΄ένα σου βλέμμα
και  κατέφτασαν απροσδόκητα
οι δικές σου στιγμές οι αγαπημένες στα χρόνια που περνούν
μεγαλώνοντας την ανάγκη να σε δω,
ν΄αναριγήσω ξαφνικά σε μια αναπάντεχη συνάντηση μαζί σου.

Κι από τότε περπατώ σε δρόμους
όπου υπάρχει η λάμψη απ’ το πέρασμά σου
και το φως απ΄τα μάτια σου
να διατηρούν τον ήλιο σε κάθε γωνιά της ψυχής μου,
ν' αγωνίζονται να διώξουν τα σκοτάδια που δημιουργεί η απουσία σου,
να ενισχύουν τα ήδη δυνατά καρδιοχτύπια μου
και να εξαφανίζουν κάθε πιθανότητα
να ξεχάσω το σύντομο πέρασμά σου απ΄τη ζωή μου.

Κι όλα για το χαμόγελό σου και τα μάτια σου
που ζουν σε κάθε κομμάτι του είναι μου,
και πάντα εσύ και μόνο εσύ
που κατοικείς στο πιο βαθύ,
στο πιο κόκκινο σημείο της καρδιάς μου.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου
31/5/2017

ΣΕ ΠΡΟ(Σ)ΚΑΛΩ

Σε προσκαλώ με το βλέμμα μου,
με το είναι μου που τρέμει όλο λαχτάρα,
με την επιθυμία που δονεί τα κύτταρά μου,
με το αίμα μου κατακόκκινο να κυλά μόνο για σένα…

Σε προσκαλώ να μ΄αγγίξεις,
πρώτα με τ’ ακροδάχτυλά σου,
να ταξιδέψεις και να περιπλανηθείς στα μάτια μου, στα χέιλη μου,
να διατρέξεις το κορμί μου ολόκληρο,
με την αφή σου να με γευτείς αχόρταγα,
ν’ ακούσεις πόθους που μιλάνε, που εκρήγνυνται,
που ενωνονται  στο πάθος και στη δίνη των χαδιών σου…

Σε προσκαλώ να με φυλακίσεις με τα χέρια σου,
μες στη μεγάλη αγκαλιά σου 
να εκτοξευτώ σε ουρανούς απέραντους, να βυθιστώ σε θάλασσες φουρτουνιασμένες,
να μ’ αγκαλιάσουν  ασφυκτικά όνειρα και ηδονές 
που μουρμουρίζουν λέξεις του έρωτα…

Σε προσκαλώ να με κατακτήσεις με τα φιλιά σου,
φιλιά που θ’ αναπνέουν βαθιά, θα προκαλούν δυνατούς αναστεναγμούς, 
και  θα παθιάζουν τα ηχηρά ‘’σ’ αγαπώ ‘’ μας,
φιλιά που θα γίνονται αστέρια και θα λάμπουν πάνω στα κορμιά μας…

Σε προσκαλώ να γίνεις ένα με τη ζωή μου,
οι αισθήσεις μου να υπάρχουν στις αισθήσεις σου,
το σώμα σου να είναι σώμα μου,
οι ανάσες μας να παλέψουν σ’ άνισο αγώνα
-μια να κυριαρχείς εσύ και μια εγώ-,
η ορμή σου απέναντι στην ορμή μου,
η φωτιά σου ν’ αναμετρηθεί με τη φωτιά μου
και το μανιώδες, ιλιγγιώδες ένστικτο του έρωτα
να μας παρασύρει σε κόσμους αθέατους , ανύπαρκτους,
σ’ ένα ταξίδι μοναδικό χωρίς επιστροφή…

Σε προσκαλώ με το φλύαρο βλέμμα μου, με τ΄αμιλητα χείλη μου,
με την ακατάπαυστη ανάσα μου, με το αδιάκοπο καρδιοχτύπι μου,
με την ανάγκη που επιβάλλει ο έρωτας, 
με την πρόκληση  που πυρπολεί την ψυχή μου,
με μια τρέλα χωρίς σύνορα,
με πάθος παράφορο, αβυσσαλέο να ρέει σφοδρά στο κορμί μου
χωρίς δισταγμό και λογική...

Επιτακτικά, με τόλμη
σε προ(σ)καλώ...

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου
29/5/2017

Η ζωή ξεκίνησε όταν αντίκρισα τα μάτια σου

κι ο χρόνος σταμάτησε σε σένα για πάντα

σαν κάτι μαγικό κι απροσδόκητο να συνέβη,

σαν θάλασσα εσύ που μ’ αγκάλιασες βιαστικά

κι έκλεψες λόγια και σκέψεις που δεν μπορούν ν’ αλλάξουν πια.

Κι αν όλα σταμάτησαν

στις κρυφές, λαμπερές στιγμές των εξαίσιων ματιών σου,

το κορμί μου δεν έπαψε

να καίγεται, να πονά από τη θύμησή σου

να επιθυμεί, ν’ αναζητά εσένα,

να προσμένει αυτή την ποθητή παύση του χρόνου

που δημιουργεί τ’ όμορφο βλέμμα σου.

Το βλέμμα σου που καταλύει όλο τον κόσμο

σαν το ψεύτικο όνειρο

που ζει αληθινά

στα λίγα μικρά δευτερόλεπτα

των μεγάλων ματιών σου.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

28/5/2017

Τ’ όνομά σου

Υπάρχεις στα  ποιήματά μου,

ταξιδεύεις σ’ ένα πέλαγο από στίχους,

κάθε λέξη μου είναι ένα ΄΄εσύ΄΄,

κάθε φράση μου σε φωνάζει,

κάθε ποίημα μου περιέχει τ’ όνομά σου

και γίνεται τραγούδι που το κλέβει ο άνεμος

και προσπαθεί να σ’ αγκαλιάσει.

Κι όλο λέω πως δεν θα ξαναγράψω για σένα,

μα έρχεσαι ακάλεστος

κι αναιρείς την αβέβαιη απόφασή μου.

Μα κατά βάθος κι εγώ 
στα όνειρά μου, στις σκέψεις μου, στους στίχους μου σε καλώ,

τ’ όνομά σου συνεχώς ψιθυρίζω

και στο άψυχο χαρτί εμφανίζεται η μορφή σου.

Σε καλούν τα λόγια μου μάταια,

σε καλεί η ελπίδα που σιγοκαίει μέσα μου

να έρθεις για ένα λεπτό

που θα γίνει μια ακόμη ανάμνηση από σένα

σε καλεί το βλέμμα μου για μια ξαφνική ένωση με το δικό σου,  

ξαφνική ένωση, ανεξήγητα καθηλωτική.

Η δικιά σου ματιά σιωπηλή

μα η δικιά μου σου διηγείται ιστορίες ολόκληρες,

σου γράφει ποιήματα με την πένα της ψυχής…

Και πάλι ήρθες κατακλύζοντας το κορμί μου

και πάλι για σένα έγραψα,

γιατί πάλι ήρθες εδώ φέρνοντας τα μάτια σου τ’ αγαπημένα,

προκαλώντας την καρδιά μου

να γράφει στο χαρτί τους ερωτευμένους χτύπους της,

αγγίζοντας μια τρυφερά και μια παθιασμένα τις σκέψεις μου.

Φέρνοντας την φλογερή επιμονή και την τρελή επιθυμία του έρωτα,

σ’ αυτές τις σκέψεις μου όπου ηχεί μονάχα τ’ όνομά σου.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

25/5/2017

Δεν θα σε δω ξανα...

Δεν θα σε δω ξανά

κι ο συμβιβασμός μ’ αυτή την ιδέα δε θα έρθει,

αφού η απεγνωσμένη αναμονή

θα σκάβει την πληγή μου με μια μανία

που θα γεμίζει τον κόσμο με τα μοναχικά καρδιοχτύπια μου

πλεγμένα με τις ακούραστες αναπνοές μου

που ηχούν σε στιγμές πλημμυρισμένες

από την εικόνα της μορφής σου

σαν κύμα του πάθους

που με τραβά στον βυθό σου, θάλασσά μου,

κι όμως δεν θέλω να σωθώ από σένα.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

19/5/2017

ΠΟΥ ΝΑ ‘ΣΑΙ

Που να ‘σαι;

Ένα μαρτύριο αυτή η απορία,

φέρνει σκοτάδι και κρύβει το φως του έρωτα

σαν ένας δυνατός χείμαρρος που με πνίγει.

Που να ΄σαι;

Ένας βάναυσος χτύπος στην καρδιά μου αυτό το ερώτημα,

τα χνάρια σου σβήστηκαν

και μια θάλασσα πόνου με τύλιξε.

Που να ‘σαι;

Ένα πλήγμα βαρύ αυτή η αναζήτηση

σαν το κυνήγι της ζωής χωρίς ελπίδα.

Κι όμως, πολλές φορές, ξέρω που βρίσκεσαι:

Είσαι στην λάμψη των ματιών μου,

στο φως που γεννά η ανάμνησή σου,

στο σκοτάδι της πλανεύτρας νύχτας και της απουσίας σου,

στις στιγμές που το βλέμμα σου

ξυπνά την πρόκληση στο είναι μου.

Είσαι στο κάθε ξαφνικό καρδιοχτύπι μου,

βρίσκεσαι στην ατέλειωτη θάλασσα της αγάπης μου,

στην ασίγαστη τόλμη που με κυριεύει,

στις αλλεπάλληλες αναζητήσεις μου

για μερικά λεπτά γεμάτα από σένα.

Είσαι στις ελπίδες μου,

στο σώμα μου που φλέγεται

από τη θύμηση της ζεστής ματιάς σου,

είσαι στην καρδιά μου που χτυπά στον ρυθμό της ζωής σου.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

13/5/2017

ΠΩΣ ΝΑ ΣΕ ΟΝΟΜΑΣΩ;

Δεν ξέρω αν πρέπει να σε φωνάζω με τ’ όνομά σου

ή να σε λέω προσμονή,

ανυπομονησία ή αγωνία,

χαρά ή λύπη…

Όλα σμίγουν στο μυαλό μου,

κυνηγάει το ένα τ’ άλλο

και δυναμώνουν τον έρωτα.

Εισχωρώ στην αβεβαιότητα της παρουσίας σου,

ακολουθώ την συνεχή επιβεβαίωση των συναισθημάτων μου,

περιπλανιέμαι στα ονείρατα που ξυπνά η μορφή σου,

ταξιδεύω στο χάος που έχει χρώμα κόκκινο και βάφει τις αισθήσεις…

Άραγε πώς να σε φωνάζω;

Απουσία, έρωτα, ονειροπόληση;…

Μια διαρκής προσπάθεια να συμβιβαστώ με την απουσία σου,

μια μανιώδης βροχή που χτυπά το σώμα μου

η συνειδητοποίηση ότι λείπεις.

Ένας πόνος η επιθυμία να σε δω,

μια ακατάβλητη ευτυχία η παρουσία σου

μια δυσβάσταχτη θλίψη η φυγή σου.

Πώς να σε ονομάσω, λοιπόν;

Σύντομη ευφορία ή ξαφνική καταιγίδα,

πάθος ή ερωτική θύελλα που με παρασύρει,

ποθητή παρουσία ή αναπόφευκτη αναζήτηση της αγαπημένης ύπαρξής σου;

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 10/5/2017