Θέλω να σταματήσει ο χρόνος,

και τα δευτερόλεπτα να γίνουν αιώνες,

να μείνω απέναντι σου για πάντα,

να χαζεύω τις λάμψεις των ματιών σου,
να ενώνω το βλέμμα μου με τα μικρά σου χείλη
και να λαχταρώ να γευτώ το τραγούδι της αναπνοής σου.

Θέλω να σταματήσει ο χρόνος,
η νύχτα να παραμείνει σκοτεινή
για να φεγγοβολούν τα μάτια σου πιο πολύ,
το φεγγάρι να ζηλέψει
και τ αστέρια να κρυφτούν στην αγκαλιά του...
Να σε παρατηρώ σιγανά,
να φιλώ με το βλέμμα μου τα μάτια σου,
τα χέρια σου, το σημάδι στο μάγουλο σου,
να υπάρχω μόνο
για να κορυφώνονται οι αισθήσεις μου στην όψη του κορμιού σου....

Να σταματήσει ο χρόνος για πάντα,
να φλέγεται το όνειρο απ' τα όμορφα μάτια σου,
να σε ζω σιωπηλά, μα εκστατικά,
να χάνομαι σε νυχτερινούς ορίζοντες,
να ταξιδεύω σε κατακόκκινες φαντασίες,
να παθιάζομαι σε κάθε κίνηση σου....

Να σταματήσει ο χρόνος,
μα εμείς να βαδίζουμε ο ένας πλάι στον άλλο,
να νιώθω την αύρα του κορμιού σου χωρίς να σ’ αγγίζω,
το άρωμα σου που μεθά της ψυχής μου τις κρυφές επιθυμίες,
να περπατώ δίπλα σου και ο δρόμος να  ‘ναι ατελείωτος,
μονάχα για να σε έχω κοντά μου όλο και πιο πολύ....
Να σε ζω έτσι
και ο αισθησιασμός να διαπερνά την πύρινη αφή του έρωτα...
Να σταματήσει ο χρόνος και τα δευτερόλεπτα να γίνουν αιώνια
σαν τις ανυπέρβλητες λάμψεις των ματιών σου...

Ευγενία Τζένη Τσιουγκου

 

Περίμενε λίγο…

 

Περίμενε λιγάκι…

Θέλω να χαθώ στα μάτια σου,

όχι για να ταξιδέψω εκεί,

μα για ν’ ανακαλύψω τα μονοπάτια

που οδηγούν στην καρδιά σου.

Προσπαθώ

αν και ξέρω πως δεν θα τα βρω ποτέ.

Ποτέ δεν θα φτάσω εκεί

που βρίσκεται το κόκκινο πάθος σου.

Περίμενέ με λιγάκι…

Φεύγεις γρήγορα

και τα μάτια μου δεν προφταίνουν τα δικά σου.

Περίμενε λιγάκι…

Να φτάσω τουλάχιστον στην αρχή απ’ το μονοπάτι σου,

γιατί στο τέλος του ποιος ξέρει αν θα μπορέσω.

 

Περίμενε λιγάκι…

Να παρατηρήσω τα μάτια σου που μικραίνουν,

μα λαμπυρίζουν στο χαμόγελό σου.

Περίμενε λιγάκι…

Να κρατήσω βαθιά μέσα μου τις ακτίνες του ήλιου σου,

να ζεσταθώ στο χαμόγελό σου.

Περίμενε λιγάκι…

Να δω τα βήματά σου,

ν’ αγκαλιάσω το σώμα σου με το βλέμμα μου.

Να δω τα βήματά σου,

να τα μετρήσω, να τα θυμάμαι,

να μάθω ως που φτάνει η ζωή σου.

Λιγάκι άσε με…

Όσο εσύ θέλεις, μα άσε με…

Περίμενε λιγάκι…

Να φυλακίσω κάτι απ’ την παρουσία σου.

 

Λείπεις απ’ την ζωή μου,

μα μην λείπεις απ’ τα μάτια μου.

Τα μάτια μου, τα χέρια μου, το σώμα μου,

όλα περιέχουν τον πόθο της ζωής,

τον έρωτα δίχως τέλος, δίχως σύνορα.

Περίμενε λίγο…

Μόνο λίγο γιατί εγώ σε περιμένω πολύ,

απελπισμένα, με πάθος, με λατρεία, με χαρά,

χωρίς λόγια, χωρίς ανούσιες περιγραφές.

Σε περιμένω με το βλέμμα μου,

με τα χέρια μου, με το σώμα μου.

Ανυπόμονα, μεθυστικά, αμέτρητα ΄΄σε περιμένω΄΄…

Και οι λέξεις χωρίς νόημα,

χωρίς την απόλυτη σημασία τους

μπροστά σ’ αυτά που νιώθω,

σ’ αυτά που δεν μ’ αφήνεις να σου πω.

Περίμενε λίγο…

Όπως εγώ περιμένω,

όπως εγώ συγκρατώ τον εαυτό μου να μην στα εκφράσω.

 

Γιατί αν στα πω, θα έρθει ο γλυκός θάνατος.

Αυτόν τον θάνατο γυρεύω μπρος στα μάτια σου,

να πεθαίνω,

να πεθαίνω

ανάμεσα σε χίλια αρωματισμένα ΄΄σ’ αγαπώ΄΄.

Ανάμεσα σε λουλούδια που φυλλορροούν,

στα εκατομμύρια πέταλά τους όσα και τα ΄΄μου λείπεις΄΄.

Περίμενε λίγο…

Να πεθάνω μια φορά στην αγκαλιά σου,

ανάμεσα σε φιλιά παθιασμένα και σε δάκρυα λυτρωτικά.

Εκεί μες στα μάτια σου.

Άραγε έχει δει άλλη την μαγεία τους όπως εγώ;…

Άραγε έχεις δει στα δικά μου τον έρωτα που σε καλεί;…

 

Περίμενε…Περίμενε…

Δεν θα περιμένεις, το ξέρω.

Τα όνειρα δεν περιμένουν

κι εσύ ένα όνειρο είσαι…

Δως μου την εικόνα σου τουλάχιστον.

Περίμενε λίγο…

Ν’ αποτυπώσω στα μάτια μου κάθε σου λεπτομέρεια,

κάθε σου βλέμμα, κάθε σου κίνηση,

εσένα ολόκληρο…

Περίμενε λίγο…

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ

Κοντά σου σβήνουν οι λύπες…

Ποιο μαγικό ξόρκι ρίχνεις στη θάλασσα του πόνου και η μελαγχολία στερεύει;

 

Κοντά στα μάτια σου το σκοτάδι φεύγει νικημένο,

κοντά στα μάτια σου η καρδιά αθάνατη γίνεται…

Ποια από τις τόσες λάμψεις των ματιών σου φωτίζει τα πέρατα του κόσμου;

 

Κοντά στα χείλη σου τα λόγια γίνονται βάλσαμο, λόγια απλά, λόγια παρήγορα

που κρύβουν μέσα τους της ζωής τη γλυκύτητα

λόγια που μπορούν να γίνονται τραγούδια,

λόγια απλά, φυλακτά κρυμμένα σε κοχύλια

που τρέμουν μουρμουρίζοντας στην άκρη της  άμμου…

 

Κοντά στο σώμα σου οι αβάσταχτες στιγμές γίνονται κουράγιο,

και η ελπίδα να σε ξανασυναντήσω

ευτυχία που κάνει το κορμί να στροβιλίζεται

γύρω από την πολύτιμη σκέψη μου για σένα…

Η σκέψη μου για σένα

που μπορεί να κάνει τους δύσκολους δρόμους της ζωής

ανθισμένα μονοπάτια χαραγμένα με τα βήματά σου…

 

Κοντά σου σβήνουν  οι λύπες…

Κοντά στο σπινθηροβόλο βλέμμα σου οι στιγμές απέραντες φαντάζουν,

δεν υπάρχει το άσχημο πριν μόνο το μέλλον που υπόσχεται να σε συναντήσω ξανά

κι ένα χαμόγελο μόνιμο στα χείλη μου,

αυτά τα χείλη μου που θα ‘θελαν να γευτούν τις λέξεις σου και τα φιλιά σου…

Κι όταν έρθω κοντά σου ξανά

θα υπάρχει μόνο το όμορφο παρόν, το απόλυτο τώρα,

οι απερίγραπτες στιγμές, μονάχα ευτυχία…

Μονάχα τα μάτια σου, τ’ απέραντα μαύρα μάτια σου…

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

Πίσω από την κουρτίνα της λύπης

πάντα θα κρύβεται ένα φως

που παλεύει να επιβληθεί γλυκά στην ψυχή που υποφέρει…

Μην απελπίζεσαι ακόμη…

Ψάξε για μια σκέψη που είναι ικανή να σου προσφέρει στιγμές ευτυχίας,

για ένα όνειρο που ακόμη ελπίζει ίσως ν΄ανθίσει,

για κάτι που προσμένεις να έρθει

και όταν έρθει θα κάνει τα μάτια σου να λάμπουν…

Ζήσε για τις στιγμές,

για εκείνα τα λεπτά που όταν σκέφτεσαι κάποιον ή κάτι

η ψυχή σου αναγεννιέται

και ο χρόνος σβήνει βαρετούς και πικρούς λογισμούς…

Και όταν βρέχει, άκου το τραγούδι της βροχής,

ονειρέψου μουσικές και θαύματα

και μην μελαγχολείς…

Δεν ξέρεις το αύριο και μην μετράς τα χρόνια…

Πίσω από την κουρτίνα της λύπης

κάποιος ή κάτι υπάρχει που ίσως σε περιμένει, ίσως και όχι,

μα εσύ σκέψου το και πέτα ψηλά την ψυχή σου…

Κάτι θα έχει απομείνει μέσα της,

δεν τελείωσαν όλα, ποτέ δεν τελειώνουν…

Άνοιξε την κουρτίνα της λύπης

κι ας ξεχυθούν τα συναισθήματα της καρδιάς σου

στους κήπους του άγνωστου μέλλοντος…

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

Μια στιγμή ερωτική

- ένας αιώνας –

 

Μια στιγμή ερωτική  - ένας αιώνας –

Αιώνας ερωτικός – σύμβολο του παντοτινού στο χρόνο –

Χρόνος ερωτικός – μονάδα μέτρησης οι αισθήσεις –

Αισθήσεις – καταργούν τη λογική,

διαφεντεύουν καρδιά και σώμα,

ζωντανεύουν φαντασίες,

ολοκληρώνουν πόθους –

Μια στιγμή ερωτική – ένας αιώνας –

Μια ματιά ερωτική  - εύρεση του φωτός στον κόσμο –

Ένα φιλί ερωτικό – ταξίδι στο άπειρο –

Ένα άγγιγμα ερωτικό – έκρηξη αστεριών

στον διάφανο, ανέφελο, σκοτεινό ουρανό –

Στιγμές ερωτικές – αιώνες ερωτικοί –

Αναζήτηση χωρίς τέλος

στο παντοτινά ανεξήγητο σύμπαν του έρωτα.

 

Ευγενία  Τζένη Τσιούγκου

 

ΦΩΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ
Φως απ’ τα μάτια σου,
σπίθες φωτιάς και ήλιου,
παραμύθια μαγικά
που εκτινάσσονται σε κλάσματα δευτερολέπτων,
δύση και ανατολή μαζί,
μια πανδαισία χρωμάτων σε ορίζοντες
που διψάς να τους διασχίσεις…
 
Φως απ’ τα μάτια σου,
μαύρες, λαμπερές σταλαγματιές,
λάμψεις που φέρνουν την ατέλειωτη έκσταση του έρωτα…
Μαύρα μάτια  - μεγάλες στιγμές
που ταξιδεύουν στη δίνη των πόθων… -
 
Φως απ’ τα μάτια σου,
αστέρια που με μεθούνε
χορεύοντας μες στα μαγιάτικα αρώματα,
σκιρτήματα ψυχής και κορμιού…

Φως απ’ τα μάτια σου,
μαύρες, λαμπερές σταλαγματιές,
φως που φέρνει την ανατολή της ευτυχίας,
φως που τη νύχτα χαράσσει της αγάπης τα μονοπάτια…
Φως απ’ τα μάτια σου,
απέραντο φως στην καρδιά μου,
φως απ’ τα μάτια σου,
φως της νύχτας και της χαραυγής…
Φως από σένα…
 
Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

Αγάπη μου

 

Όταν κλείνω τα μάτια μου από το πολύ φως,

ξέρω ότι δεν είναι ο ήλιος, εσύ είσαι.

Τριγυρνάς στην ατμόσφαιρα, πώς να σου ξεφύγω;

Περπατώ και χαμογελώ χωρίς λόγο.

Τριγυρνάς στα χείλη μου,

πώς να μην θέλω να σε φιλήσω;

Η καρδιά μου χτυπάει γρηγορότερα,

προχωράς μες στις φλέβες μου,

πώς να μη θέλω να σ’ αγκαλιάσω;

Μ’ όλα αυτά αναρωτιέμαι

αν είσαι εδώ, αγάπη μου, ή ονειρεύομαι...

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

Ά Βραβείο 

στον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδος (Ε.Π.Ο.Κ.)