ΜΑΤΙΕΣ Τ’ ΑΠΡΙΛΗ

Ματιές τ’ Απρίλη

μέσα σ’ ευωδιές λάμπουν,

αρώματα της άνοιξης,

ματιές σαν φωνές σιγανές του έρωτα

όνειρα άστρα τραγουδούν στο μισοσκόταδο,

χαρμόσυνες μελωδίες δραπετεύουν

απ’ της νιότης το γοργό ρυθμό.

Ματιές τ’ Απρίλη

φεγγαρένιες ματιές μες στη σιωπή

εκμυστηρεύονται λόγια του παρόντος

σε στιγμές διαρκείας,

ματιές σαν λόγια απ’ αλλοτινούς πόθους

μιλούν γλυκά, κυριαρχούν στον κόσμο,

με κατακτούν καθώς τις αντικρίζω.

Ματιές τ’ Απρίλη

μέσα σε νύχτες ανθισμένες

ματιές που αποπλανούν,

γοητεία διάχυτη σε δρόμους μυστηρίου,

ανυπέρβλητη μαγεία,

ματιές σαν φιλιά ηδονικά,

σαν χάδια απαλά.

Ματιές τ’ Απρίλη,

λάμψεις σε φόντο καστανό,

αισθήσεις που ταξιδεύουν χωρίς πυξίδα,

καράβι ακυβέρνητο το πάθος

σε έναν φουρτουνιασμένο ωκεανό συναισθημάτων.

Ματιές τ’ Απρίλη οι ματιές σου,

σαν απαρχή του έρωτα,

σαν απαρχή της άνοιξης.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

23-1-2018

ΟΣΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ…

Δε θα μιλήσω,

στη σιωπή μου θα νιώσεις

όσα θέλω να σου πω,

στα μάτια μου θα διαβάσεις την αλήθεια,

στα μάτια μου,

εκεί που οι λέξεις δημιουργούν σχήματα

κι έχουν το χρώμα του έρωτα,

στα μάτια μου θα δεις τις σκέψεις μου,

εκεί που αφηγούνται παραμύθια τα όνειρα

και ζουν οι δυνατές αναμνήσεις.

Δε θα μιλήσω,

στη σιωπή μου θα νιώσεις

όσα θέλω να σου πω,

εκεί που υπάρχει η νοσταλγία

και τριγυρίζει το φως του έρωτα,

στα μάτια μου θα διαβάσεις τη λύπη

εκεί που οι λέξεις ριγούν

και η θύελλα της ψυχής

αναπολεί τα περασμένα.

Δε θα μιλήσω,

στη σιωπή μου θα νιώσεις

όσα θέλω να σου πω,

στα μάτια μου θα διαβάσεις την αγάπη,

στα φλύαρα μάτια μου

που δεν χορταίνουν να σε βλέπουν,

στα μάτια μου,

εκεί που οι λέξεις δραπετεύουν

και στολίζουν δυο όμορφα χείλη

τα χείλη σου

εκεί που οι λέξεις ντύνονται

την ακόρεστη δίψα του πόθου

και ταξιδεύουν σε δυο πύρινα αστέρια

τα μάτια σου…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

19-1-2018

ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ

Κλείδωσες όλες μου τις σκέψεις στη ματιά σου,

εκεί χάθηκαν τα τελευταία απομεινάρια της ψυχής μου.

Στον κόσμο σου φυλακίστηκε η απεραντοσύνη της αγάπης μου,

εκεί ακουστήκαν τα πιο δυνατά χτυποκάρδια του κορμιού μου

κι η παραζάλη του έρωτα αρνήθηκε να μ’ εγκαταλείψει.

αφού στο σύμπαν των ονείρων έρχεσαι εσύ, αγαπημένε,

χορεύεις μαζί μου στη σιωπή της νύχτας,

στα τραγούδια του φεγγαριού.

Έκλεισες όλες μου τις λέξεις στη ματιά σου

κι απέμεινα βουβή να σε κοιτώ

κι όσα θέλω ακόμη να σου πω

ξεφεύγουν απ’ το φλύαρο βλέμμα μου

και ξανακρύβονται βιαστικά στο δικό σου,

πριν προλάβω να τα κρατήσω για μένα…

Όνειρα, σκέψεις, λόγια, χτυποκάρδια

γίνονται όλα δικά σου κι ανήκουν μονάχα σε σένα.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

17-1-2018

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Πίσω από το μεγάλο δέντρο φάνηκε τ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι, πίσω απ’ τις σκιές πρόβαλλαν τα πιο όμορφα αστέρια. Σκιές πολλές που χορεύουνε στη σιγαλιά μιας απέραντης νύχτας, ματιές που φέγγουν δυνατά στον απόηχο ρομαντικών τραγουδιών και μαρτυρούν κρυφά μονοπάτια τ’ ονείρου. Οι ματιές σου… Αυτές οι ματιές σου σαν φεγγοβόλο πέρασμα στης θάλασσας τον σκούρο ορίζοντα. Όλα σώπασαν σε δευτερόλεπτα, όλα εκτός απ’ την καρδιά μου, να μιλά μονάχα με στίχους απεγνωσμένων απ’ το πάθος εραστών κι εσύ να συνεχίζεις να με κοιτάς με τα σκούρα μάτια σου μια νύχτα τ’ Απρίλη που φάνηκε τ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι και πίσω από σκιές πρόβαλλαν τα πιο όμορφα αστέρια. Πλήθος αστεριών να ταξιδεύει γύρω απ’ το χρυσό φεγγάρι, λόγια μυστήρια και ποιήματα δίχως τέλος να δραπετεύουν στο ημίφως, λαμπερές αχτίδες να ζωγραφίζουν το δρόμο του έρωτα κι αστερισμοί που έρχονται και σβήνουν στο κορμί σου, αστερισμοί που βούλιαξαν στο καστανό σου βλέμμα. Και με κοιτάς, κι όλα γύρω πότε παύουν να υπάρχουν και πότε γίνονται ένα, μπερδεύονται μέσα μου, όλα ένα θαύμα: Το φεγγάρι, τ’ αστέρια, τα δέντρα, οι σκιές, η νύχτα, τα τραγούδια, η άνοιξη, ποιήματα κι αστερισμοί. Όλα γίνονται  ένα όνειρο μέσα μου, γύρω μου. Κι όλα μέσα στο βλέμμα σου σαν ένας κόσμος φεγγαρένιος που ανοίγεται μπρος μου και χάνομαι σε μια θάλασσα από πόθους, εκτοξεύομαι σε μια φαινομενικά ήσυχη νύχτα, νύχτα που μιλά πάλι για το σώμα σου, τα χείλη σου, ανοιξιάτικη νύχτα που μου μιλάς εσύ χωρίς λέξεις… Πίσω από το δέντρο φάνηκε το μεγάλο φεγγάρι και οι λάμψεις του τρεμοπαίζουν στο θρόισμα των φύλλων, τα φύλλα χρυσίζουν και μια αντανάκλαση απλώνεται στο σύμπαν, μαγεία που ταξιδεύει τους ερωτευμένους με χρυσοφόρα καράβια και τους οδηγεί σε χώρες ηδονής. Σκιές της νύχτας που εναλλάσσονται με το φως των αστεριών, αστέρια μες στις φυλλωσιές που ρίχνουν τη λάμψη τους εδώ κι εκεί σε στιγμές που διαρκούνε λίγο, μα μοιάζουν σαν ιστορία που γράφτηκε στο ατέλειωτο βιβλίο του έρωτα. Πίσω από το μεγάλο δέντρο φάνηκε το φεγγάρι τ’ Απρίλη, ένα ποτάμι από αστέρια πλημμύρισε τον ανέφελο ουρανό και κρύφτηκε στην καρδιά μου. Κι αν το φεγγάρι πάλι μοιάζει πιο μεγάλο απόψε και τ’ αστέρια πιο όμορφα από ποτέ νικούνε τις σκιές, κι αν η νύχτα γέμισε τραγούδια και ποιήματα, είναι γιατί ήρθες εσύ ξανά και τα βήματά σου ακουστήκαν από μακριά σαν μελωδία μέσα μου… Κι έπαψε η νύχτα να είναι σιωπηλή, πόθοι και μυστικά του έρωτα σιγομουρμούρισαν στίχους στην ψυχή μου… Και πρόβαλλες εσύ απέναντί μου σαν ολόγιομο φεγγάρι να ρίχνει τις αχτίδες του στ’ ορμητικό ποτάμι της αγάπης μου, να κυλούν μέσα μου τα μάτια σου σαν αιώνια άνοιξη… Σαν ανθισμένος Απρίλης στο είναι μου… Κι εγώ ένα σώμα που περιμένει πάλι εκείνο το εαρινό σου βλέμμα…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

16-1-2018

ΌΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΝΑ ‘ΜΑΙ…

Όπου είσαι να ‘μαι…

Σαν άνεμος κι έρωτας

ν’ αγκαλιάζω το σώμα σου,

λόγια τρυφερά και παρήγορα

τα χείλη μου να σταλάζουν στην ψυχή σου…

Όπου είσαι να ‘μαι…

Να ‘μαι ένα μέρος του κορμιού σου

όπως μια τούφα απ’ τα μαλλιά σου,

όπως το καστανό χρώμα των ματιών σου

ή το φως απ’ το χαμόγελό σου

ή οι χτύποι της καρδιάς σου

όταν θα είναι δυνατοί

και θα δημιουργούν

κύματα απαλά στη θάλασσα της ευτυχίας

ή φουρτούνες ατέλειωτες σε ωκεανούς μοναξιάς…

Όπου είσαι να ‘μαι…

Σαν ένα πουλί να σ’ ακολουθώ,

να έρχομαι και να κουρνιάζω μες στην αγκαλιά σου

όταν η θλίψη των καιρών θα με συνθλίβει

ή να σε τυλίγω με τα φτερά μου

όταν θα σπαρταράς απ’ τα δάκρυα του πόνου…

Όπου είσαι να ‘μαι…

Έστω και σαν ψυχή να τριγυρνώ στους αιθέρες

να έρχομαι και να βρίσκω την ψυχή σου,

μόνο και μόνο για να ξέρω

ότι οι καρδιές μας συναντιούνται

σε κάποια ξεσπάσματα λύπης ή χαράς.

Έστω κι έτσι να είμαστε μαζί

σαν ένα σώμα γεμάτο από του έρωτα τη φλόγα,

να είμαι η σκέψη σου κι εσύ η δική μου…

Έστω σαν δυο ψυχές που ταξιδεύουν πάντα

για ν’ ανταμώσει η μία την άλλη…

Έστω κι έτσι να σ’ αγαπώ,

έστω κι έτσι να μ’ αγαπάς…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

12-1-2018

Μεσάνυχτα γράφω για σένα

Μεσάνυχτα γράφω για σένα

όπως κάθε νύχτα σκοτεινή,

γράφω για συναισθήματα χιλιοειπωμένα

σαν ανθισμένα λουλούδια του δρόμου

όπου περπατά η μοναξιά των ονείρων μου.

Μιλώ μαζί σου, με τη φωτογραφία σου,

πόνος και συνάμα ευτυχία με συνεπαίρνουν

όταν νιώθω πως ίσως μ’ ακούς με την ψυχή σου,

όσο μακριά κι αν είσαι…

Πως ίσως τις ώρες που η μοναξιά σε τυλίγει

αισθάνεσαι σαν βάλσαμο

έναν άνεμο να χαϊδεύει τα μαλλιά σου

και μια φωνή απαλή να αγγίζει την καρδιά σου.

Τα λόγια μου είναι αυτά, οι χτύποι της καρδιάς μου

και τα όνειρά μου που ξεγλιστρούν απ’ τον λυπημένο κόσμο μου

κι έρχονται να σ’ αγκαλιάσουν.

Μεσάνυχτα γράφω πάλι για σένα

και κάθε νύχτα σκοτεινή έρχεσαι κοντά μου νοερά,

πιάνεις το χέρι μου και σκαλίζουμε μαζί το χαρτί

με συναισθήματα χιλιοειπωμένα,

άλλοτε σαν ανθισμένα λουλούδια του δρόμου

άλλοτε σαν πουλιά να πετούν για να ‘ρθουν σε σένα

κι αν σε κάποιους δρόμους περπατά η μοναξιά των ονείρων μου,

υπάρχουν κι εκείνα τα δρομάκια όπου πέρασες εσύ

και τα όνειρα γίνονται συντροφιά της καρδιάς μου

και σε θυμάμαι πάντα μ’ αγάπη,

προσπαθώντας να φανταστώ

τι θα γράψω πάλι τα μεσάνυχτα… για σένα…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

11-1-2018

ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΜΕΡΑ

Η νύχτα γέμισε αστέρια

και τα μάτια σου σαν δυο φεγγάρια

που ταξιδεύουν με το καράβι του έρωτα

ήρθαν κι έριξαν άγκυρα στην ακτή της καρδιάς μου.

Η νύχτα γέμισε αστέρια

και η ησυχία της με τυλίγει γλυκά

και φαντασίες χορεύουν γύρω μου

πως ήρθες και μ’ αγκάλιασες ξαφνικά

και σε μια έκρηξη αστεριών

ένιωσα το βλέμμα σου σαν σε παραζάλη

να διεισδύει στις φλέβες μου.

Δυο φεγγάρια τα μάτια σου και χίλια άστρα

με ταξιδεύουν σε παρελθόν και μέλλον,

με συντροφεύουν στον γύρο του κόσμου αιώνες τώρα,

γιατί σε ξέρω απ’ όταν έγινε η γη ετούτη

και σ’ αγαπώ μέχρι να πάψει να γυρίζει.

Και στο καράβι του έρωτα χάθηκε η πυξίδα,

έχει για οδηγό τον αστερισμό του πάθους

να τρεμοπαίζει στο ρυθμό του έρωτα, στο ρυθμό σου…

Οι αντέννες του καραβιού σαλεύουν απ’ τ’ απαλό κύμα

και σε μικρές στιγμές ενώνονται με τη σελήνη,

σαν σκάλες οδηγούν στον ουρανό της αγάπης.

Κι έρχεται η χαραυγή, ξεκινά καινούριο ταξίδι,

η πούλια κι ο αυγερινός καθρεφτίζονται στο βλέμμα σου,

ο ήλιος δειλά φέγγει μπρος στο χαμόγελό σου

κι εκθαμβωτικά ενώνεται με το λαμπερό σου πρόσωπο.

Η μέρα γέμισε φως και διαβατάρικα πουλιά

και τα μάτια σου δυο ήλιοι

που ταξιδεύουν με την πνοή του έρωτα

ήρθαν για να φέρουν τ’ απόλυτο κόκκινο της δύσης

και να έρθει η νύχτα ξανά

για ν’ αντικρύσω δυο αστέρια: τα μάτια σου…

Κι έπειτα πάλι το φως του ήλιου

και πάλι το φως του φεγγαριού

να εναλλάσσονται απ’ την αρχή του έρωτα

μέχρι το τέλος της ύπαρξης…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

10-1-2018