Αγάπη μου

 

Όταν κλείνω τα μάτια μου από το πολύ φως,

ξέρω ότι δεν είναι ο ήλιος, εσύ είσαι.

Τριγυρνάς στην ατμόσφαιρα, πώς να σου ξεφύγω;

Περπατώ και χαμογελώ χωρίς λόγο.

Τριγυρνάς στα χείλη μου,

πώς να μην θέλω να σε φιλήσω;

Η καρδιά μου χτυπάει γρηγορότερα,

προχωράς μες στις φλέβες μου,

πώς να μη θέλω να σ’ αγκαλιάσω;

Μ’ όλα αυτά αναρωτιέμαι

αν είσαι εδώ, αγάπη μου, ή ονειρεύομαι...

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

Ά Βραβείο 

στον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδος (Ε.Π.Ο.Κ.)

 

 

Μνήμες από σένα

 

Αν υπάρχει η μαγεία του έρωτα

τότε ζει στα υπέροχα μάτια σου.

Γι’ αυτό έχω δεθεί

ακόμη και με τις μνήμες σου.

Μνήμες είναι,

μα κατακλύζουν το παρόν.

 

Μνήμες από τ’ αμέτρητα αστέρια

που υπάρχουν στα μάτια σου

και σκορπίζονται στο βλέμμα μου.

Μνήμες λαμπερές,

λουσμένες από το καστανό φως των ματιών σου.

Μνήμες που βυθίζονται στην καρδιά μου

όπως εγώ βυθίζομαι στο έντονο βλέμμα σου.

Μνήμες που με γητεύουν χωρίς τελειωμό.

 

Μνήμες που είναι αδύνατον να ξεθωριάσουν

αφού ακόμη φέρνουν ένα γλυκό ρίγος

στα πιο μύχια κύτταρά μου.

Γιατί πάντα οι μνήμες σου υπάρχουν στην μνήμη μου.

Γιατί πάντα επιθυμώ με λαχτάρα

ν’ ακολουθώ τους δρόμους

που φέρνουν κι άλλες, αμέτρητες μνήμες από σένα.

Μνήμες ηλιόλουστες από το χαμόγελό σου.

Μνήμες ονειρικές,

πλημμυρισμένες απ’ τη γοητεία σου,

γοητεία μοναδική

που πλανιέται στην ησυχία της νύχτας.

Μνήμες από σένα

σαν ζεστές νύχτες καλοκαιρινές

που μ’ αγκαλιάζουν,

και ηχεί μονάχα

τ’ ασταμάτητο τραγούδι απ’ τα τριζόνια.

Μνήμες σαν βαρκούλες

που πλέουν με τα πυροφάνια τους

κάτω απ’ το ολόγιομο φεγγάρι,

στην ήρεμη θάλασσα των σκέψεων.

Μνήμες όλο πάθος

που ορμούν στην ψυχή μου

φέρνοντας μια τρικυμία αισθήσεων.

 

Εσύ φωτίζεις τον κόσμο της ψυχής μου,

τον κόσμο γύρω μου

κι όλες τις εικόνες που φτάνουν στα μάτια μου,

εικόνες απ’ το παρελθόν, εικόνες απ’ το παρόν

αφού σε σκέφτομαι κάθε στιγμή

κι ακόμη σε θέλω τόσο πολύ.

 

Μνήμες από άπιαστες στιγμές

που χάνονται στον ουρανό σαν γλάροι.

Μνήμες γεμάτες απ’ τα χρώματα της ευτυχίας,

μνήμες γεμάτες νοσταλγία.

Μνήμες από τα σιωπηλά ΄΄σ’ αγαπώ΄΄ μου…

 

Μνήμες όλο έρωτα,

αλησμόνητες μνήμες.

Μνήμες απ’ το βλέμμα σου,

μνήμες από σένα…

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

 

Πώς τα άλλαξες όλα, πώς το κατάφερες άθελά σου;…

Τι μαγικό έκανες στη ζωή μου;

Οι λύπες σαν να έσβησαν,

οι απογοητεύσεις χάθηκαν

κι ένα χαμόγελο ξυπνά στα χείλη μου

κάθε φορά που το νου μου πλημμυρίζεις!

Σαν χείμαρρος σάρωσες παλιούς έρωτες

και απρόσμενα η καρδιά μου σκίρτησε

στην όψη των σπινθηροβόλων ματιών σου…

 

Πώς το κατάφερες άθελά σου;…

Σε αγάπησα γρήγορα μέσα από τις συζητήσεις μας,

μέσα από τ’ αναρρίθμητα αστεία σου,

τις γκριμάτσες σου, την ευγένειά σου…

 

Πώς το κατάφερες αυτό άθελά σου;…

Σαν να ξεκίνησε η ζωή μου από την αρχή.

Πώς τα άλλαξες όλα, πώς το κατάφερες άθελά σου;…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

ΣΕ ΒΡΗΚΑ…

Σε βρήκα

και κατέκτησες κάθε μου σκέψη,

κάθε μου κύτταρο,

ότι αντικρίζω.

Σε βρήκα

και κατανόησα την αλήθεια της ζωής,

την αξία κάθε λεπτού

στη μανιώδη ταχύτητα του χρόνου.

Όλα μες στα μάτια σου,

η ζωή, ο χρόνος, το αέναο...

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

 

Θα μου λείψεις…

Θα μου λείψεις πολύ…

Και πιο πολύ τα μάτια σου,

κατάμαυρα και λαμπερά

σαν δυο αστέρια πιο φωτεινά από το φως τη μέρας,

σαν αστέρια που βυθίστηκαν στα μάτια σου

και μ’ έλουσαν με λάμψεις ευτυχίας…

 

Θα μου λείψεις…

Θα μου λείψουν οι συζητήσεις μας,

ο τρόπος που τα μάτια σου μεγάλωναν από ενθουσιασμό

ή από τα γλυκά σου πειράγματα,

οι κουβέντες που μου εμπιστευόσουν

κάνοντάς με να σε νιώθω βαθιά μέσα μου…

 

Θα μου λείψεις…

Θα μου λείψει το σώμα σου

που όταν περνούσε δίπλα μου

έτρεμε η καρδιά μου από επιθυμία

να γευτώ τα χέρια σου και το φιλί σου,

να παρατηρήσω το βλέμμα σου τόσο κοντά

μέχρι να του προσφέρω φιλιά ζωής,

ν’  αναρριγήσω απ’ το σπινθηροβόλο βλέμμα σου…

 

Θα μου λείψεις τόσο

που μου φαίνεται ανούσιο

να πηγαίνω στο ίδιο μέρος ενώ εσύ λείπεις…

Θα μου λείψουν το κορμί σου, οι κουβέντες μας, τ’ αστεία σου,

μα πιο πολύ τα μάτια σου,

κατάμαυρα και λαμπερά,

αστέρια της μέρας και της νύχτας,

δυο φεγγάρια των δικών μου ματιών,

ευτυχία που κράτησε λίγο,

μα έγινε ακόμη μερικές εξαίσιες στιγμές της ψυχής μου…

 

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

 

Σ’ αγαπώ τόσο πολύ με μια τρέλα που ξεσηκώνει θύελλες  στην καρδιά μου, στο κορμί μου,  είναι σαν να σου δίνομαι  με όλο μου το είναι, ενώ είσαι τόσο μακριά.

Η σκιά σου σαν να περνάει από δίπλα μου, χαϊδεύει τα μάτια μου, ταξιδεύει στο σώμα μου, αρπάζει την ψυχή μου και καθετί δικό μου και με συνθλίβει πάνω στο κορμί σου με πάθος φλογερό που θα τα κάψει όλα στην πιο κόκκινη φωτιά.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

Όταν σε σκέφτομαι…

Όταν σε σκέφτομαι χορεύουν στον άνεμο όλα τα σ’ αγαπώ του κόσμου κι ένα κατακόκκινο λουλούδι χρωματίζει την αγκαλιά μου… Όταν σε σκέφτομαι τα μάτια μου χάνονται στον μακρινό ορίζοντα και ταξιδεύω προσπαθώντας να ζήσω στο χαμόγελό σου... Όταν σε σκέφτομαι γράφω στην αμμουδιά ποιήματα για σένα κι όταν ένας δυνατός άνεμος αγγίξει ξαφνικά την ανήσυχη σαν την καρδιά θάλασσα τότε το κύμα θα πάρει τα λόγια μου και θα τα κάνει τραγούδι ερωτικό για να τ’ ακούσεις κάποια νύχτα που το φεγγάρι θα βουτήξει στα νερά ή όταν η λάμψη του θα χάνεται στο άπειρο. Θα τ’ ακούσεις γιατί όταν σε σκέφτομαι η θάλασσα τραγουδάει και τα μάτια μου έχουν το βλέμμα της νοσταλγίας… Μην απορείς που τις νύχτες ο ωκεανός μαρτυρά όλα τα μυστικά που ήθελα να σου πω  και ο φλοίσβος φανερώνει της αγάπης τα καρδιοχτύπια. Είναι γιατί τις νύχτες έρχονται τα μάτια σου και μου μιλάνε για τη μαγική χώρα του έρωτα, είναι γιατί το έντονο βλέμμα σου προκαλεί τις αισθήσεις, είναι γιατί κάθε νύχτα σε σκέφτομαι αστέρι μου μακρινό. Είναι γιατί σ’ αγαπώ…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

9 – 8 - 2018