ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Με την σιωπή μου υφαίνω εκείνο τον έρωτα

που μένει εσώκλειστος σε μια καρδιά,

εκείνη την καρδιά

που προσπαθεί να σου φωνάξει τόσες λέξεις…

Φυλακισμένη η καρδιά σ’ ένα κορμί

που ποθεί ότι είναι δικό σου

και τραγουδά σιγανές μελωδίες

γραμμένες στους πόθους δακρυσμένων ματιών.

Με την σιωπή μου υφαίνω ποιήματα

εκείνα τα ποιήματα που δεν τελειώνουν ποτέ,

και κρύβονται σε μυστικές γωνιές του μυαλού

αλλά τ’ αρπάζουν έξαφνα τα μάτια μου,

και τα σκορπίζουν μπρος στα δικά σου,

τα μαρτυρούν αδιάκοπα

σε κόσμους φαντασίας και ονείρων,

στολίζουν τ’ άστρα

που τρεμοπαίζουν στον ρυθμό του έρωτα

και συντονίζονται με το πάθος

που παλεύει να νικήσει τις αντοχές μου

όταν έρχεσαι κοντά μου.

Με την σιωπή μου υφαίνω τον ανείπωτο έρωτα

εκείνον που ομορφαίνει τις εποχές μου,

εκείνες τις εποχές της μελαγχολίας και της χαράς,

εποχές που συνταράσσουν την ψυχή,

που γίνονται ένα μαζί της…

Κι όπως έρχεσαι πάλι

φέρνεις πάντα τη δικιά σου εποχή,

εκείνη που υφαίνεις με το φλύαρο βλέμμα σου,

και τότε ξελογιάζεις την σιωπή μου

και σου τραγουδώ με νότες

που ηχούν για πρώτη φορά

και τότε η σιωπή διαλύεται,

όλα γίνονται λόγια μαγικά

στο πανάρχαιο, εαρινό σύμπαν του έρωτα…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου   29-1-2018

ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ…

Γράφω για σένα…Κι όταν γράφω για σένα, ένα λουλούδι ανθίζει στο κόσμο και η βροχή απαλά σταλάζει στο πρόσωπο. Ένας ήλιος χαϊδεύει το σώμα με τη φλόγα της αγάπης κι ένα φεγγάρι ολόγιομο προβάλλει στο παράθυρό μου. Όταν γράφω δυο μάτια λαμπερά με παρακολουθούν, τα μάτια σου… Μ’ ένα βλέμμα τους χίλιους στίχους μου λένε και κάθε φορά μια ιστορία καινούργια γεννιέται, τα μάτια σου μου δίνουν έμπνευση. Μπορώ να γράψω για τον κόσμο, όπως για τη θάλασσα, για τον ουρανό, τα βουνά, για την αυγή, την δύση… Μα πάλι για σένα θα γράψω αφού υπάρχεις σ’ ότι βλέπω κι ανασαίνω, γιατί είσαι ο κόσμος μου, η θάλασσα της αγάπης μου και ο ουρανός της χαράς και της λύπης μου που υπάρχει κι αγκαλιάζει τα ψηλά ανθισμένα βουνά. Εκεί ο άνεμος τραγουδά τον έρωτά μου, φυσά δυνατά και σκορπίζει τα ποιήματά μου εδώ κι εκεί, τα γράφει στους κορμούς των δέντρων, στα φύλλα τους. Και που ξέρεις, μια μέρα τα φύλλα που ξεφεύγουν από τα κλαδιά να έρθουν να σε βρουν. Σ’ αυτά θα διαβάσεις ιστορίες πολλές από ένα παρελθόν που σ’ αναζητούσε, από μια καρδιά που ονειρευόταν πως θα έρθεις χωρίς να γνωρίζει το πρόσωπό σου, ιστορίες του παρόντος από μια ψυχή που κρύβει μέσα της λέξεις ανείπωτες, ιστορίες πολλές που σου μαρτυρούν ότι το σώμα μου δεν έχει πια μήτε καρδιά , μήτε ψυχή. Πως μου τα πήρες εσύ και πάντα σ’ ακολουθούν. Κι όταν γράφω για σένα, η αυγή και η δύση στολίζονται με το κόκκινο και το γαλάζιο και τα μάτια μου σε θυμούνται και παίρνουν το χρώμα της νοσταλγίας και του έρωτα, έχουν το χρώμα των ματιών σου… Κι όταν γράφω για σένα το φεγγάρι μου γνέφει χαμογελώντας, μου προσφέρει τη λάμψη του και μου στέλνει γλυκά φιλιά, κι αφού γράψω πάλι για σένα ξυπνώ απ’ τ’ όνειρο του ποιήματος και σε βλέπω μπροστά μου γιατί δεν ήταν τελικά το φεγγάρι μα εσύ που μου χαμογελούσες μέσα στα όνειρα των πόθων που γίνονται ένα με την πραγματικότητά  μου κι αυτή είσαι εσύ μονάχα. Είσαι τ’ όνειρό μου και η αλήθεια μου, η αυγή μου και το φεγγάρι μου τις νύχτες που σε νοσταλγώ και σιγοτραγουδώ τον έρωτα με πόνο και λαχτάρα, με περισσή συγκίνηση και πάθος. Γιατί είσαι το τραγούδι μου, είσαι στα χείλη μου που πάνω τους είναι γραμμένο τ’ όνομά σου και σ’ αγαπώ και σ’ ανασαίνω σαν την ζωή αφού είσαι η ζωή μου!

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

25-1-2018

ΜΑΤΙΕΣ Τ’ ΑΠΡΙΛΗ

Ματιές τ’ Απρίλη

μέσα σ’ ευωδιές λάμπουν,

αρώματα της άνοιξης,

ματιές σαν φωνές σιγανές του έρωτα

όνειρα άστρα τραγουδούν στο μισοσκόταδο,

χαρμόσυνες μελωδίες δραπετεύουν

απ’ της νιότης το γοργό ρυθμό.

Ματιές τ’ Απρίλη

φεγγαρένιες ματιές μες στη σιωπή

εκμυστηρεύονται λόγια του παρόντος

σε στιγμές διαρκείας,

ματιές σαν λόγια απ’ αλλοτινούς πόθους

μιλούν γλυκά, κυριαρχούν στον κόσμο,

με κατακτούν καθώς τις αντικρίζω.

Ματιές τ’ Απρίλη

μέσα σε νύχτες ανθισμένες

ματιές που αποπλανούν,

γοητεία διάχυτη σε δρόμους μυστηρίου,

ανυπέρβλητη μαγεία,

ματιές σαν φιλιά ηδονικά,

σαν χάδια απαλά.

Ματιές τ’ Απρίλη,

λάμψεις σε φόντο καστανό,

αισθήσεις που ταξιδεύουν χωρίς πυξίδα,

καράβι ακυβέρνητο το πάθος

σε έναν φουρτουνιασμένο ωκεανό συναισθημάτων.

Ματιές τ’ Απρίλη οι ματιές σου,

σαν απαρχή του έρωτα,

σαν απαρχή της άνοιξης.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

23-1-2018

ΟΣΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ…

Δε θα μιλήσω,

στη σιωπή μου θα νιώσεις

όσα θέλω να σου πω,

στα μάτια μου θα διαβάσεις την αλήθεια,

στα μάτια μου,

εκεί που οι λέξεις δημιουργούν σχήματα

κι έχουν το χρώμα του έρωτα,

στα μάτια μου θα δεις τις σκέψεις μου,

εκεί που αφηγούνται παραμύθια τα όνειρα

και ζουν οι δυνατές αναμνήσεις.

Δε θα μιλήσω,

στη σιωπή μου θα νιώσεις

όσα θέλω να σου πω,

εκεί που υπάρχει η νοσταλγία

και τριγυρίζει το φως του έρωτα,

στα μάτια μου θα διαβάσεις τη λύπη

εκεί που οι λέξεις ριγούν

και η θύελλα της ψυχής

αναπολεί τα περασμένα.

Δε θα μιλήσω,

στη σιωπή μου θα νιώσεις

όσα θέλω να σου πω,

στα μάτια μου θα διαβάσεις την αγάπη,

στα φλύαρα μάτια μου

που δεν χορταίνουν να σε βλέπουν,

στα μάτια μου,

εκεί που οι λέξεις δραπετεύουν

και στολίζουν δυο όμορφα χείλη

τα χείλη σου

εκεί που οι λέξεις ντύνονται

την ακόρεστη δίψα του πόθου

και ταξιδεύουν σε δυο πύρινα αστέρια

τα μάτια σου…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

19-1-2018

ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ

Κλείδωσες όλες μου τις σκέψεις στη ματιά σου,

εκεί χάθηκαν τα τελευταία απομεινάρια της ψυχής μου.

Στον κόσμο σου φυλακίστηκε η απεραντοσύνη της αγάπης μου,

εκεί ακουστήκαν τα πιο δυνατά χτυποκάρδια του κορμιού μου

κι η παραζάλη του έρωτα αρνήθηκε να μ’ εγκαταλείψει.

αφού στο σύμπαν των ονείρων έρχεσαι εσύ, αγαπημένε,

χορεύεις μαζί μου στη σιωπή της νύχτας,

στα τραγούδια του φεγγαριού.

Έκλεισες όλες μου τις λέξεις στη ματιά σου

κι απέμεινα βουβή να σε κοιτώ

κι όσα θέλω ακόμη να σου πω

ξεφεύγουν απ’ το φλύαρο βλέμμα μου

και ξανακρύβονται βιαστικά στο δικό σου,

πριν προλάβω να τα κρατήσω για μένα…

Όνειρα, σκέψεις, λόγια, χτυποκάρδια

γίνονται όλα δικά σου κι ανήκουν μονάχα σε σένα.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

17-1-2018

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Πίσω από το μεγάλο δέντρο φάνηκε τ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι, πίσω απ’ τις σκιές πρόβαλλαν τα πιο όμορφα αστέρια. Σκιές πολλές που χορεύουνε στη σιγαλιά μιας απέραντης νύχτας, ματιές που φέγγουν δυνατά στον απόηχο ρομαντικών τραγουδιών και μαρτυρούν κρυφά μονοπάτια τ’ ονείρου. Οι ματιές σου… Αυτές οι ματιές σου σαν φεγγοβόλο πέρασμα στης θάλασσας τον σκούρο ορίζοντα. Όλα σώπασαν σε δευτερόλεπτα, όλα εκτός απ’ την καρδιά μου, να μιλά μονάχα με στίχους απεγνωσμένων απ’ το πάθος εραστών κι εσύ να συνεχίζεις να με κοιτάς με τα σκούρα μάτια σου μια νύχτα τ’ Απρίλη που φάνηκε τ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι και πίσω από σκιές πρόβαλλαν τα πιο όμορφα αστέρια. Πλήθος αστεριών να ταξιδεύει γύρω απ’ το χρυσό φεγγάρι, λόγια μυστήρια και ποιήματα δίχως τέλος να δραπετεύουν στο ημίφως, λαμπερές αχτίδες να ζωγραφίζουν το δρόμο του έρωτα κι αστερισμοί που έρχονται και σβήνουν στο κορμί σου, αστερισμοί που βούλιαξαν στο καστανό σου βλέμμα. Και με κοιτάς, κι όλα γύρω πότε παύουν να υπάρχουν και πότε γίνονται ένα, μπερδεύονται μέσα μου, όλα ένα θαύμα: Το φεγγάρι, τ’ αστέρια, τα δέντρα, οι σκιές, η νύχτα, τα τραγούδια, η άνοιξη, ποιήματα κι αστερισμοί. Όλα γίνονται  ένα όνειρο μέσα μου, γύρω μου. Κι όλα μέσα στο βλέμμα σου σαν ένας κόσμος φεγγαρένιος που ανοίγεται μπρος μου και χάνομαι σε μια θάλασσα από πόθους, εκτοξεύομαι σε μια φαινομενικά ήσυχη νύχτα, νύχτα που μιλά πάλι για το σώμα σου, τα χείλη σου, ανοιξιάτικη νύχτα που μου μιλάς εσύ χωρίς λέξεις… Πίσω από το δέντρο φάνηκε το μεγάλο φεγγάρι και οι λάμψεις του τρεμοπαίζουν στο θρόισμα των φύλλων, τα φύλλα χρυσίζουν και μια αντανάκλαση απλώνεται στο σύμπαν, μαγεία που ταξιδεύει τους ερωτευμένους με χρυσοφόρα καράβια και τους οδηγεί σε χώρες ηδονής. Σκιές της νύχτας που εναλλάσσονται με το φως των αστεριών, αστέρια μες στις φυλλωσιές που ρίχνουν τη λάμψη τους εδώ κι εκεί σε στιγμές που διαρκούνε λίγο, μα μοιάζουν σαν ιστορία που γράφτηκε στο ατέλειωτο βιβλίο του έρωτα. Πίσω από το μεγάλο δέντρο φάνηκε το φεγγάρι τ’ Απρίλη, ένα ποτάμι από αστέρια πλημμύρισε τον ανέφελο ουρανό και κρύφτηκε στην καρδιά μου. Κι αν το φεγγάρι πάλι μοιάζει πιο μεγάλο απόψε και τ’ αστέρια πιο όμορφα από ποτέ νικούνε τις σκιές, κι αν η νύχτα γέμισε τραγούδια και ποιήματα, είναι γιατί ήρθες εσύ ξανά και τα βήματά σου ακουστήκαν από μακριά σαν μελωδία μέσα μου… Κι έπαψε η νύχτα να είναι σιωπηλή, πόθοι και μυστικά του έρωτα σιγομουρμούρισαν στίχους στην ψυχή μου… Και πρόβαλλες εσύ απέναντί μου σαν ολόγιομο φεγγάρι να ρίχνει τις αχτίδες του στ’ ορμητικό ποτάμι της αγάπης μου, να κυλούν μέσα μου τα μάτια σου σαν αιώνια άνοιξη… Σαν ανθισμένος Απρίλης στο είναι μου… Κι εγώ ένα σώμα που περιμένει πάλι εκείνο το εαρινό σου βλέμμα…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

16-1-2018

ΌΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΝΑ ‘ΜΑΙ…

Όπου είσαι να ‘μαι…

Σαν άνεμος κι έρωτας

ν’ αγκαλιάζω το σώμα σου,

λόγια τρυφερά και παρήγορα

τα χείλη μου να σταλάζουν στην ψυχή σου…

Όπου είσαι να ‘μαι…

Να ‘μαι ένα μέρος του κορμιού σου

όπως μια τούφα απ’ τα μαλλιά σου,

όπως το καστανό χρώμα των ματιών σου

ή το φως απ’ το χαμόγελό σου

ή οι χτύποι της καρδιάς σου

όταν θα είναι δυνατοί

και θα δημιουργούν

κύματα απαλά στη θάλασσα της ευτυχίας

ή φουρτούνες ατέλειωτες σε ωκεανούς μοναξιάς…

Όπου είσαι να ‘μαι…

Σαν ένα πουλί να σ’ ακολουθώ,

να έρχομαι και να κουρνιάζω μες στην αγκαλιά σου

όταν η θλίψη των καιρών θα με συνθλίβει

ή να σε τυλίγω με τα φτερά μου

όταν θα σπαρταράς απ’ τα δάκρυα του πόνου…

Όπου είσαι να ‘μαι…

Έστω και σαν ψυχή να τριγυρνώ στους αιθέρες

να έρχομαι και να βρίσκω την ψυχή σου,

μόνο και μόνο για να ξέρω

ότι οι καρδιές μας συναντιούνται

σε κάποια ξεσπάσματα λύπης ή χαράς.

Έστω κι έτσι να είμαστε μαζί

σαν ένα σώμα γεμάτο από του έρωτα τη φλόγα,

να είμαι η σκέψη σου κι εσύ η δική μου…

Έστω σαν δυο ψυχές που ταξιδεύουν πάντα

για ν’ ανταμώσει η μία την άλλη…

Έστω κι έτσι να σ’ αγαπώ,

έστω κι έτσι να μ’ αγαπάς…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

12-1-2018