ΤΑΞΙΔΕΥΩ

Ταξιδεύω
εκεί που τα μάτια σου
ατενίζουν τ’ αβέβαιο τέρμα της θάλασσας,
εκεί που τα μάτια σου
σμίγουν κρυφά με το φως της ανατολής.
Ταξιδεύω
εκεί που οι φουρτούνες της μοναξιάς σ’ επισκέπτονται
και γίνομαι σιωπηλά η παρηγοριά της ψυχής σου.
Ταξιδεύω μακριά σου και κοντά σου,
σου μιλώ ψιθυριστά με λόγια που δεν ακούς
κι όμως εκείνα περιπλανιούνται μαζί σου.
Ταξιδεύω δίπλα από την καρδιά σου
όταν οι χτύποι της ενώνονται με τον ρυθμό του σύμπαντος
και μαρτυρούν τις λύπες σου και τις χαρές σου.
Ταξιδεύω στα χείλη σου
όταν προσπαθείς να σιγομουρμουρίσεις
ένα τραγούδι που σου αρέσει,
εκεί στα χείλη σου
που η ψυχή μου γλυκοφιλά
και ακουμπά απαλά πάνω τους την αγάπη της.
Ταξιδεύω μαζί σου κρυφά και φανερά,
ταξιδεύω
εκεί που τ’ όνειρό σου γίνεται ένα πουλί
που περιμένει όλο λαχτάρα την εποχή του νόστου.
Ταξιδεύω μαζί σου,
ταξιδεύω με τον έρωτα,
πάνω από θάλασσες
με προορισμό τον άγνωστο δρόμο του ονείρου.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου
11-6-2018

Σιωπή

Κάποια λόγια που ήταν να ειπωθούν εγκλωβίστηκαν για πάντα στη σιωπή σαν ήχοι του έρωτα που σβήστηκαν και χάθηκαν στο κενό της απουσίας. Σαν λουλούδια που μαράθηκαν, όμως η ευωδιά τους τριγυρνάει ακόμη στην ατμόσφαιρα θυμίζοντας τις λέξεις που κάποτε άνθιζαν στου νου τα μονοπάτια. Κάποια λόγια που ήταν να ειπωθούν κρύφτηκαν για πάντα στην καρδιά κι έγιναν πληγές αγιάτρευτες που αιμορραγούν ασταμάτητα ποτίζοντας με δάκρυα τα μάτια κι ένα πάθος ανολοκλήρωτο που χάνεται σε στιγμές όλο φρούδες ελπίδες και προσμονές που κατέληξαν να είναι ανούσιες, χωρίς σκοπό. Σαν τραγούδια που δεν κατάφεραν να φτάσουν στον  προορισμό τους αλλά ακόμη υπάρχουν στην ψυχή σαν μικρές ιστορίες που τις περισσότερες φορές βασανίζουν με την υπέρμετρη νοσταλγία τους. Είναι τελικά αυτά τα λόγια που δεν ειπώθηκαν και υπομένουν πάντα σιωπηλά τη δύναμη του έρωτα κατακλύζοντας το σώμα που προχωρά φορτωμένο με λέξεις, πόθους και όνειρα σ’ ένα βουβό τοπίο.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

15-5-2018

Αγαπημένε

Αγαπημένε,

πως μοιάζει αλλιώτικο τούτο το φεγγάρι

σαν τα ερωτόλογα στολίζουν τα χείλη μας...

Πριν μυρίσει η γη αρώματα από φιλιά και χάδια

εμείς έχουμε χαθεί στην πιο κρυφή άκρη του ονείρου.

Τα νυχτολούλουδα φλυαρούν απόκοσμους στίχους,

τα τριζόνια τραγουδούν της πρώτης αγάπης λόγια

και τ’ αστέρια αγκαλιάζουν των κορμιών την διαρκή έκσταση.

Αγαπημένε,

πως μοιάζει αλλιώτικη τούτη η γη

σαν τα χέρια μας πλημμυρίζουν με το φως τ’ ουρανού...

Κι αν η μαγεία των αισθήσεων

είναι του έρωτα το δυνατό κάλεσμα,

ας κάνουμε τη νύχτα ν’ ανθίσει με στιγμές

που μόνο εσύ κι εγώ θα φυλάξουμε σε μια άκρη του ονείρου

κι ας ταξιδέψουμε στ’ ολόγιομο φεγγάρι…

Κι αν εκείνο χάνεται και μικραίνει,

κάπου στο σκοτάδι της γης

τα νυχτολούλουδα θα φλυαρούν

του έρωτα τα πρώτα ‘’σ’ αγαπώ’’

και θα τα στέλνουν στον άνεμο

να τ’ αποθέσει απαλά στις σταγόνες της βροχής

όταν εκείνες θα πορεύονται αγκαλιά

με τα κύματα στον ωκεανό της αγάπης…

Αγαπημένε,

πως μοιάζει αλλιώτικη τούτη η θάλασσα

σαν οι διψασμένες ανάσες των φιλιών μας

συναντούν του φλοίσβου το σιγανό μουρμουρητό

και των κορμιών μας το σφιχταγκάλιασμα

μοιάζει με των κυμάτων το ατέλειωτο ξέσπασμα...

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

20 – 4 - 2018

Τα τραγούδια έχουν κάτι από σένα, μια λέξη, μια ματιά, ένα χαμόγελο δικό σου. Μιλούν για σένα, υπάρχουν για σένα, θυμίζουν εσένα… Τα τραγούδια σε περιέχουν, είναι όλα μια ιστορία από νότες, μια ιστορία έρωτα, μια νοσταλγία. Όνειρα που έφυγαν, όνειρα που καταφτάνουν γρήγορα στον απόηχο της μουσικής. Νότες που φλυαρούν για σένα και πετούνε σαν πουλιά πάνω από πόλεις και λιμάνια αναζητώντας τη θέα της μορφής σου. Κάθε ανάμνηση δικιά σου ένα κρεσέντο ερωτικής έξαψης, κάθε νότα η ηρεμία ενός μοναδικού ταξιδιού και μια συμφωνία ανοιξιάτικη φιλιών που χορεύουν στον άνεμο. Γιατί τα τραγούδια έχουν κάτι από σένα, μια λέξη σου, ένα χαμόγελο σου και μια ματιά που ζωγραφίζει μηνύματα ερωτικά σε φόντο κόκκινο. Γιατί τα τραγούδια πάλι μιλούν για σένα, έχουν κάτι από σένα, το χρώμα των ματιών σου, το έντονο βλέμμα σου… Έχουν νότες από μαγικούς ψιθύρους που στολίζουν ασυνήθιστα λόγια, νότες μια αδιόρατης ευτυχίας σαν συναισθήματα που σβήνουν στο φινάλε ενός τραγουδιού και ξαναεμφανίζονται στην αρχή του επόμενου. Κι εσύ ένα τραγούδι είσαι, είσαι το τέλος μου και η αρχή… Και τα τραγούδια έχουν κάτι από σένα, μια γλυκιά ανατριχίλα και μια απέραντη έκσταση. Σε ζωντανεύουν μπρος μου όταν λείπεις, ξάφνου εμφανίζεσαι και φέρνεις μελωδίες από άλλες εποχές, μελωδίες καλοκαιριού και θαλασσινής αλμύρας. Φέρνεις έναν ανθισμένο κόσμο που κρύβεται στα μάτια σου, στα χέρια σου και έναν έρωτα που αλλάζει μορφή σε κάθε τραγούδι… Γιατί τα τραγούδια πάντα έχουν κάτι από σένα και πάντα υπάρχουν μες στην καρδιά μου όπως εσύ, γιατί είσαι όλα τα τραγούδια που θα ηχούν εκεί ακατάπαυστα κι θα γίνονται ένα τραγούδι που θα έχει τ’ όνομά σου, τα μάτια σου και το αγαπημένο χαμόγελό σου… Γιατί όλα τα τραγούδια υπάρχουν για σένα, ηχούν για σένα, θυμίζουν εσένα…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

8-3-2018

ΕΦΥΓΕΣ

Έφυγες,

ανελέητος πόνος στο κορμί,

πόθοι που αιωρούνται στο κενό,

πάθος ανολοκλήρωτο, βασανιστικό.

Λέξεις τρεμοπαίζουν στα χείλη,

λέξεις χωρίς συνοχή,

λίγες, μα μοιάζουν να είναι πολλές…

Έφυγες,

μα η καρδιά δε λησμονά,

χαμένος κόπος η προσπάθεια για τη λήθη,

ανάσες δυνατές τα χτυποκάρδια…

Έφυγες,

χαμένο όνειρο ο έρωτας, δυσβάσταχτο, απατηλό,

ωδύνες ακυβέρνητες οι μνήμες,

καραδοκούν να με τυλίξουν

σε δίχτυα που σφίγγουν, που ματώνουν την ψυχή…

Έφυγες

κι έμειναν από σένα κάποιες στιγμές θολές,

να θυμίζουν πως κάποτε πέρασες από εδώ

κι άφησες στην καρδιά μου τη δίψα εκείνη

που μένει άσβεστη

σε χρόνια άνυδρα χωρίς εσένα…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου 

20-2-2018

ΌΛΑ ΜΟΥ ΓΙΝΕ

Φωτιά στ’ απόβραδο γίνε σαν τον ήλιο

που καίει την απεραντοσύνη τ’ ουρανού,

σιωπή στη νύχτα γίνε σαν τα σύννεφα

που ταξιδεύουν ήσυχα στα πέρατα του κόσμου,

Ήχος γίνε σαν το καρδιοχτύπι

που τραγουδά στο κάλεσμα του έρωτα,

αίσθηση γίνε σαν τ’ άγγιγμα των ματιών

που ψάχνουν απεγνωσμένα τ’ άλλο μισό της ύπαρξης,

χάδι γίνε σαν τ’ άγγιγμα των χεριών

που διαπερνά το ερωτευμένο σώμα,

έκρηξη γίνε σαν το φιλί

που από πάθος σπαρταρά πάνω στα χείλη…

Όλα μου γίνε σαν τη ζωή,

όλα μου γίνε,

όνειρο κι αλήθεια,

μα πιο πολύ ήλιος και φωτιά,

να γίνουν όλα κόκκινα

σαν τον έρωτα,

σαν το αίμα  

που ρέει μέσα μου μόνο για σένα.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

11-2-2018

ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Με την σιωπή μου υφαίνω εκείνο τον έρωτα

που μένει εσώκλειστος σε μια καρδιά,

εκείνη την καρδιά

που προσπαθεί να σου φωνάξει τόσες λέξεις…

Φυλακισμένη η καρδιά σ’ ένα κορμί

που ποθεί ότι είναι δικό σου

και τραγουδά σιγανές μελωδίες

γραμμένες στους πόθους δακρυσμένων ματιών.

Με την σιωπή μου υφαίνω ποιήματα

εκείνα τα ποιήματα που δεν τελειώνουν ποτέ,

και κρύβονται σε μυστικές γωνιές του μυαλού

αλλά τ’ αρπάζουν έξαφνα τα μάτια μου,

και τα σκορπίζουν μπρος στα δικά σου,

τα μαρτυρούν αδιάκοπα

σε κόσμους φαντασίας και ονείρων,

στολίζουν τ’ άστρα

που τρεμοπαίζουν στον ρυθμό του έρωτα

και συντονίζονται με το πάθος

που παλεύει να νικήσει τις αντοχές μου

όταν έρχεσαι κοντά μου.

Με την σιωπή μου υφαίνω τον ανείπωτο έρωτα

εκείνον που ομορφαίνει τις εποχές μου,

εκείνες τις εποχές της μελαγχολίας και της χαράς,

εποχές που συνταράσσουν την ψυχή,

που γίνονται ένα μαζί της…

Κι όπως έρχεσαι πάλι

φέρνεις πάντα τη δικιά σου εποχή,

εκείνη που υφαίνεις με το φλύαρο βλέμμα σου,

και τότε ξελογιάζεις την σιωπή μου

και σου τραγουδώ με νότες

που ηχούν για πρώτη φορά

και τότε η σιωπή διαλύεται,

όλα γίνονται λόγια μαγικά

στο πανάρχαιο, εαρινό σύμπαν του έρωτα…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου   29-1-2018