ΈΡΩΤΑΣ

Που κρύβεται ο έρωτας;

Ίσως σε κάποιο κύμα της θάλασσας …Χάνεται στο άπειρο.

Ίσως σε κάποιο σύννεφο…Ποτέ δεν παύει να ταξιδεύει.

Ίσως στον ήλιο…Πάντα ζεσταίνει τις καρδιές.

Ίσως στο φεγγάρι…Φωτίζει τα μάτια, την ψυχή.

Ίσως στη φωτιά…Προκαλεί τις αισθήσεις.

Ίσως σε κάποιο γλάρο…φτερουγίζει μακριά σαν τους πόθους.

Ίσως σε κάποιο δέντρο όταν το  διαπερνά τ’ απαλό αεράκι…

Όσα τα φύλλα τόσα είναι  τα συναισθήματα

που τρέμουν στ’ άγγιγμα του.

Ίσως στον άνεμο όταν φωνάζει τριγύρω τα μυστικά του.

Ίσως στα λουλούδια…Φανερώνει αβίαστα τις ευωδιές του.

Ίσως σε κάποιο ποταμό…Κυλάει διαρκώς σαν το πάθος,

σαν την ζωή στις παλλόμενες φλέβες.

Ίσως σε κάποιο ερημικό νησί…Εκεί, σαν το ναυαγό

που έχει χάσει την ελπίδα της επιστροφής.

Ίσως πάλι εκεί που ενώνεται η θάλασσα με τον ουρανό…

Δεν υπάρχει αρχή, δεν τελειώνει ποτέ!

Ο έρωτας χάνεται, ταξιδεύει,

φέρνει φως, προκαλεί,

φτερουγίζει, πλημμυρίζει τον κόσμο με αρώματα,

σκορπά συναισθήματα

κυλάει στο κορμί δίχως τέλος!

Εκεί που ενώνεται η θάλασσα με τον ουρανό…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

27/3/2017

ΘΥΜΑΜΑΙ

Κοιτώ τη λάμψη της θάλασσας

όταν χαϊδεύει  ο ήλιος τα νερά της

κι εκείνα αστράφτουν στο παιχνίδισμά τους

σαν αστέρια στο καταμεσήμερο.

Κοιτώ τ’ αστέρια

που τρεμοπαίζουν στον σκοτεινό ουρανό.

Και τότε θυμάμαι

πως χάνομαι στους αστερισμούς των σκούρων ματιών σου…

Κοιτώ τα κύματα

που προχωρούν αργά, μαγευτικά στον μακρινό ορίζοντα.

Και τότε θυμάμαι

τα υπέροχα, μακρινά βήματά σου…

Κοιτώ την αφρισμένη θάλασσα

που ορμά στην αμμουδιά,

που παρασέρνει κοχύλια στο διάβα της.

Και τότε θυμάμαι

τις στιγμές που βυθίζομαι στα νερά σου,

τις στιγμές που παρασύρομαι από την όψη των χειλιών σου…

Ακούω τα βότσαλα

που στροβιλίζονται στα αεικίνητα νερά,

χτυπάει με μανία το ένα τ’ άλλο στ’ άγγιγμα της αλμύρας.

Και τότε θυμάμαι

την ασίγαστη καρδιά μου, τις φλέβες μου
που χτυπάνε με μανία

στο άγγιγμα του πόθου που ξυπνά το βαθύ βλέμμα σου…

Κοιτώ τα ρόδινα σύννεφα

σιωπηλά να βάφουν τον ορίζοντα.

Και τότε θυμάμαι εσένα σιωπηλό

να χάνεσαι σ’ άγνωστες σκέψεις…

Κοιτώ το λαμπερό ημικύκλιο του φεγγαριού

που ταξιδεύει στον κόσμο.

Και τότε θυμάμαι

τα λαμπερά ταξίδια που κάνω στο χαμόγελό σου…

Αφουγκράζομαι την νύχτα

που περιπλανιέται, κρύβεται στις φυλλωσιές των δέντρων

που ψιθυρίζουν μυστικά, μαγεύουν τις αισθήσεις.

Και τότε θυμάμαι εμένα

όταν με τα μάτια μου περιπλανιέμαι στο κορμί σου,

κρύβομαι στην αγκαλιά σου,

όταν με τα μάτια μου σου αποκαλύπτω όλα τα μυστικά μου,

σου χαρίζω τις αισθήσεις μου,

όταν με τα μάτια μου

σου ψιθυρίζω διαρκώς τα παθιασμένα σ’ αγαπώ μου…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

25/3/2017

Η ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

Η ματιά σου, αχ, η ματιά σου,

ακόμη μ’ αναστατώνει όπως το ξαφνικό μπουρίνι την ήσυχη θάλασσα,

φέρνει μια ανατριχίλα μεθυστική σαν τα φτερά μιας πεταλούδας

π’ αγγίζει απαλά τα ροδοπέταλα.

Η ματιά σου, αχ, η ματιά σου,

μια στιγμή που συγκλονίζει έξαφνα σαν το απότομο φτερούγισμα του γλάρου

που ξεκινά ένα ταξίδι μαγικό,

σαν γλυκό ρίγος που διαπερνά κάθε ίνα του κορμιού μου.

Η ματιά σου, αχ, η ματιά σου

είναι η στιγμή που γίνομαι δική σου,

στιγμή ατέλειωτη που φέρνει μαζί της ένα μεθυστικό χάος

και δεν υπάρχει κανείς παρά μόνο εγώ και η ματιά σου .

Η ματιά σου, αχ, η ματιά σου,

ονειρική στιγμή που παρασύρει σε χίλια παραμύθια, χίλια θαύματα,

βουλιάζω με πάθος, με λαχτάρα στο βάθος των ματιών σου.

Η ματιά σου, αχ, η ματιά σου,

μια αποκάλυψη κρυφών και μυστηριωδών στιγμών,

ματιά που ξυπνά στο είναι μου

την απροσδιόριστη μέσα στους αιώνες έννοια του έρωτα.

Η ματιά σου, αχ, η ματιά σου,

μια ιστορία χωρίς λέξεις,

μια γλυκιά κι απέριττη σιωπή, μια απόλυτη μαγεία.

Η ματιά σου, αχ, η ματιά σου,

εξαίσια πραγμάτωση μιας έκστασης αισθήσεων και παραισθήσεων

κι ο χρόνος παύει να γίνεται αισθητός.

Η ματιά σου, αχ, η ματιά σου

σαν την λάμψη του ήλιου που διαιωνίζεται μέσα μου

με κρατά δέσμια της σαγήνης σου, δέσμια του έρωτα.

Αυτή η ματιά σου…..

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

18-3-2017

Θέλω

Ξέρεις…

Θέλω να χαθώ στα μάτια σου,

να ταξιδέψω εκεί…

Εκεί για ν’ ανακαλύψω τα μονοπάτια

που οδηγούν στην καρδιά σου.

Να φτάσω στο σημείο

που βρίσκεται το κόκκινο πάθος σου.

Να μάθω τα θέλω τα δικά σου…

Θέλω να παρατηρήσω τα δυο σου μάτια όταν μικραίνουν

μα λαμπυρίζουν στο χαμόγελό σου.

Θέλω να κρατήσω βαθιά μέσα μου τι ακτίνες του ήλιου σου.

Θέλω να γευτώ την ανάσα σου σ’ ένα φιλί σου.

Κάθε ανάσα σου ένας πόθος δικός μου είναι.

Θέλω να αισθανθώ τις λέξεις σου,

τη φωνή σου ν’ αντηχεί στην ψυχή μου,

ποθώ τις στιγμές που εισχωρείς με καθετί δικό σου

μες στις φλέβες μου

όταν κι αυτές ακόμη σαν την καρδιά μου ΄΄χτυπούν΄΄ για σένα.

Θέλω ν’ αγκαλιάσω το κορμί σου με το βλέμμα μου,

να δω τα βήματά σου,

να τα μετρήσω, να τα θυμάμαι,

να μάθω ως που ΄΄φτάνει΄΄ η ζωή σου.

Θέλω να φυλακίσω κάτι απ’ την παρουσία σου.

Ποθώ την παρουσία σου.

Θέλω, θέλω, θέλω…

Ποθώ τα μάτια σου, ποθώ το πάθος σου,

το φιλί σου, την ανάσα σου…

Σε θέλω, σε ποθώ…

Άραγε μπορείς να νιώσεις τις λέξεις μου αυτές;

Θέλω…Ποθώ…

Κι είναι μόνο τέσσερα γράμματα, μα χίλιοι πόθοι.

Κι είναι χίλια ΄΄θέλω΄΄, χίλια ΄΄ποθώ΄΄ κι ένα μεγάλο ΄΄σ’ αγαπώ΄΄.

Δυο λέξεις που δεν παύουν ποτέ μέσα μου να ηχούν.

Και θέλω, ποθώ την εικόνα σου στα μάτια μου,

ν’ αποτυπώσω στο νου μου

κάθε σου λεπτομέρεια, κάθε σου κίνηση,

εσένα ολόκληρο…

Και θέλω, πάντα θέλω…

Πάντα σε θέλω…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

10/3/2017

Απουσία και παρουσία

Μια απουσία γεμίζει τον χώρο: Η απουσία σου, εσύ…

Μια ανυπέρβλητη απουσία εσύ, μια αίσθηση ατέρμονης έλλειψης, εσύ…

Είσαι απουσία ή παρουσία;

Κάποιες φορές δεν το διακρίνω.

Η παρουσία σου και η απουσία σου ζουν μέσα μου.

Η μία διώχνει την άλλη ή προτιμούν να συμβιώνουν,

με γεμίζουν νοσταλγία, θλίψη, έκσταση, έρωτα,

πότε η απουσία σου με πονά, πότε η παρουσία σου με μεθά.

Χάνεσαι σε δρόμους απουσίας, περπατώ σε μονοπάτια παρουσίας.

Προχωράς με τα δικά σου όνειρα, προχωρώ με τις αναμνήσεις σου.

Πάντα φεύγεις, πάντα μένω πίσω…

Πάντα είσαι εκείνος ο έρωτας που χάνεται στον μαγικό, θολό ορίζοντα τ’ ονείρου

πότε γρήγορα, πότε αργά, μα πάντοτε μαγευτικά.

Πάντα φεύγεις, πάντα σε βρίσκω στο νού μου, στα όνειρά μου.

Πάντα είσαι απουσία που γίνεται παρουσία και πάλι απουσία.

Απουσία και παρουσία γίνονται ένα,

γίνονται εσύ…

Και πάλι η αδυσώπητη απουσία σου, και πάλι η ονειρεμένη παρουσία σου.

Και πάλι εσύ…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

4/3/2017

Το βλέμμα σου εκείνο το θελκτικό…

Δεν είναι μόνο τα μάτια σου,

είναι κι εκείνο το βλέμμα σου το γλυκό, το θελκτικό,

το μυστηριώδες, το έντονο, το εκστατικό

το στιγμιαίο

που ''γράφεται’’ για πάντα στο δικό μου βλέμμα,

στην καρδιά μου.

Που φέρνει ατέλειωτο ρίγος κι έκσταση στο είναι μου.

Που χωρίς να το θέλεις εσύ μ’ αγκαλιάζει ολόκληρη

και διαπερνά τις σκέψεις μου,

εκείνες τις σκέψεις που κάνω μόνο για σένα…

Τρυφερές σκέψεις, τολμηρές σκέψεις,

σκέψεις που διαχέονται μέσα μου,

παθιασμένες σκέψεις.                          

Σκέψεις που δεν θέλω να τις πω,

σκέψεις που τολμάω να τις φωνάξω μπροστά σου…

με τα μάτια μου.

Όλη φωνάζω, ολόκληρη σου δίνομαι με μια ματιά,

με μια τόλμη ασυγκράτητη,

τόλμη όλο έρωτα και δύναμη από πάθος άσβεστο,

που θεριεύει, που αλλάζει,

μα παραμένει το ίδιο κόκκινο σαν την φωτιά.

Φωτιά το βλέμμα σου, φωτιά η νύχτα,

ολόγιομο φεγγάρι η ματιά σου

φωτιά το βλέμμα σου εκείνο το απρόσμενο,

το στιγμιαίο

που μπορεί να ταξιδεύει στα μάτια μου

και να δημιουργεί φαντασίες χωρίς χρόνο, χωρίς όρια,

φαντασίες που καλπάζουν

σαν άλογα αφηνιασμένα με ορμή…

Ορμή πάθους στο βλέμμα σου

και μου κάνεις έρωτα σε μια στιγμή,

στιγμή που χάνεται

στο μυστηριώδες άπειρο του έρωτα.

Μια στιγμή απ’ το βλέμμα σου…

Χίλιες ζωές μέσα μου ξυπνά αυτή η στιγμή.

Κι εκείνη η ματιά σου….

Σαν χείμαρρος φωτός

που καταλήγει στα ασίγαστα από έρωτα κύτταρά μου.

Εκείνη η ματιά σου που εξιτάρει σκέψεις και αισθήσεις

και ΄΄γράφει΄΄ παραμύθια  μαγικά ολοένα στο νου μου.

Πάντα εκείνη η ματιά σου…

Όλα εκείνη η ματιά σου…

Το βλέμμα σου εκείνο το θελκτικό…

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

8 – 1 – 2017

ΕΝΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Τις κρύες νύχτες του χειμώνα
ονειρεύομαι ένα ατέλειωτο καλοκαίρι.
Στα όνειρά μου τα καλοκαιρινά
βυθίζομαι στα ζεστά νερά της θάλασσας,
ορμώ στη φωτιά του μεγάλου ήλιου.
Σκορπίζομαι σε μια ανατολή όλο ελπίδες,
γεμίζω τα μάτια μου με την κατακόκκινη δύση,
μια δύση όλο αυριανές υποσχέσεις.
Ταξιδεύω σ’ έναστρες βραδιές
με την νυχτερινή αέρινη κάψα της πιο μαγικής εποχής
και πυροφάνι μου το ολόγιομο φεγγάρι.
Και μαζεύω κοχύλια όνειρα που θάβονται στην αμμουδιά
για να γεμίσω την αγκαλιά μου μ’ αυτά,
για να τα ξαναζήσω
κι από την άμμο να τα κρύψω στην καρδιά μου.
Να γεμίσω το κορμί μου και την καρδιά μου
με καλοκαίρι,
θάλασσα,
ήλιο, ανατολή και δύση,
ελπίδες και υποσχέσεις του μέλλοντος,
κι αστέρια, πολλά αστέρια σαν μικρές λαμπερές στιγμές
από ένα παρελθόν που έφυγε,
από ένα παρόν που επιμένει να παλεύει για μια ζωή αληθινή,
από ένα αύριο που ανυπομονεί να έρθει.
Κοχύλια με τους ήχους της θάλασσας και του καλοκαιριού.

Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

03 - 01 - 2017